به گزارش ایرنا، کتاب «شیری شبیه آهو» خاطرات علیاکبر دوستی، رزمنده بابلی و نیروی چریکی دوران دفاع مقدس را روایت میکند، اثری که مخاطب را از نخستین روزهای حضور این رزمنده در جبهه تا پایان هشت سال جنگ در مناطق غربی کشور همراه میکند.
ادبیات دفاع مقدس تنها روایت عملیاتها و پیروزیها نیست، بلکه ثبت لحظاتی است که رزمندگان در سختترین شرایط، میان کوه، صخره، بمباران و آتش دشمن زندگی کردند و بسیاری از خاطرات آن روزها را با خود به سالهای بعد آوردند.
کتاب «شیری شبیه آهو» نیز از همین زاویه به سراغ خاطرات علیاکبر دوستی، رزمنده بابلی و نیروی چریکی جبهههای غرب کشور رفته است؛ روایتی که تلاش میکند تجربه زیسته یک رزمنده را در طول سالهای دفاع مقدس به تصویر بکشد.
دوستی از ابتدای حضور خود در جنگ، مسیر متفاوتی را انتخاب کرد و برای پیوستن به گروههای چریکی و پارتیزانی داوطلب شد و در ادامه در ردیف نیروهای برونمرزی قرار گرفت. بخش مهمی از خاطرات او به حضور در مناطق صعبالعبور غرب کشور و مأموریتهای چریکی اختصاص دارد.
یکی از ویژگیهای این اثر، جزئیات خاطراتی است که شرایط دشوار زندگی و مبارزه در جبهه را برای مخاطب ملموس میکند. در بخشی از کتاب، دوستی یکی از لحظات پرخطر حضورش در جریان بمباران را چنین روایت میکند:
«با آمدن دوباره هواپیماها، بمباران اوج گرفت و من هم بیوقفه با دوشکایی که انگار جزئی از اجزای بدنم شده بود، شلیک میکردم. هواپیماها همهشان به دوشکایی که من پشتش نشسته بودم، حساس شده بودند.
اطرافم بهخاطر حمامی که آن طرفتر وجود داشت، پر از گنداب شده بود. آب کثیف حمام و فاضلاب، تا صد متر، اطرافمان را لجن کرده بود و بوی گندش همه جا را گرفته بود. در همین لحظات، صدای غرشی به گوشم آمد و از جلوی من رد شد و داخل لجن حمام افتاد.
راکت بود. از جلوی من رد شد و داخل کثافتها افتاد. هواپیما از پشت سرم آمده بود. همیشه راکتها را سهتایی رها میکنند. این هواپیما هم همینطور! اما فقط یکی از راکتها، نزدیکی دژبانی …
