به گزارش روز سهشنبه ایرنا، تارنمای نشریه «سیایاو ورلد/ CEOWORLD» نوشت: طلا در حال تبدیل شدن به «پول بیرونی- بیرون از زنجیره بدهیها و تعهدات نظام پولی» در یک نظام مالی چندقطبی است که از نظر سیاسی بیطرف بوده و از خطر تحریمها مصون است. پیامدهای این تحول برای ترازنامهها، هزینههای تامین مالی و راهبردهای بلندمدت سرمایهگذاری در گزارش زیر مورد بررسی قرار گرفته است.
طلا در قامت دارایی ذخیرهای در جهانی چندقطبی
قدرت گرفتن دلار آمریکا شرایط مالی جهان را تحت فشار قرار داده و در این فرآیند، بانکهای مرکزی به سمت طلا بهعنوان یک دارایی ذخیرهای راهبردی سوق یافتهاند. با افزایش ارزش دلار، هزینه بازپرداخت بدهیهای دلاری بالا میرود، ریسک تامین مالی تشدید میشود و سرمایهگذاران دارای موقعیتهای اهرمی را وادار به خروج از معاملات میکند. در این شرایط، مدیران ذخایر ارزی بهتدریج وابستگی انحصاری خود به دلار را کاهش و سهم طلا را افزایش میدهند.
آمارِندرا بوشان دیراج، مدیرعامل این نشریه مستقر در نیویورک، این تحول را در جملهای کوتاه خلاصه میکند: «طلا در حال تبدیل شدن به دارایی ذخیرهای جهانی چندقطبی است.»
البته این به معنای محو شدن دلار از نظام مالی جهان نیست، بلکه نشاندهنده شکلگیری تدریجی چهارچوبی است که در آن دیگر یک ارز بهتنهایی بار ذخایر جهانی را بر دوش نمیکشد و طلا بار دیگر بهعنوان لنگری بیطرف، جایگاه خود را بازمییابد.
پارادوکس تقویت دلار؛ قدرتی که موتور محرکه فاصله گرفتن از آن است!
نقطه آغاز این تحول، یک پارادوکس(متناقضنما) است. همانطور که دیراج میگوید «هرچه دلار آمریکا قویتر شود، انگیزه کشورها برای یافتن جایگزینهای آن نیز بیشتر خواهد شد.» با تقویت ارزش دلار، هزینه بازپرداخت بدهیهای دلاری برای سایر کشورها افزایش مییابد، نقدینگی جهانی محدودتر میشود و نوسانات بازار، سرمایهگذاران را وادار میکند تا معاملات اهرمی و «کَری ترید(از روشهای سرمایهگذاری در بازار ارز که بر پایه اختلاف نرخ بهره بین دو ارز، سود ایجاد میکند)» را ببندند. این شرایط به مدیران ذخایر ارزی هشدار میدهد که ریسک تمرکز بر دلار را کاهش دهند.
در این میان، هدف جایگزین کردن دلار با یک ارز واحد دیگر نیست بلکه روند واقعی حرکت تدریجی به سمت …
