Pause Play % buffered00:00 00:00Unmute Mute Settings CaptionsDisabled Quality480p SpeedNormal Captions Go back to previous menu Quality Go back to previous menu 720pHD 480pSD 360p 180p Speed Go back to previous menu 0.5× 0.75× Normal 1.25× 1.5× 1.75× 2× 4× PIP Exit fullscreen Enter fullscreen Download دریافت 69 MB
«هملت Z» به نویسندگی، طراحی و کارگردانی بابک محمودزاده، با اقتباس از «هملت ماشین» هاینر مولر، تلاش میکند هملت را از تاریخ ادبیات بیرون بکشد و در مواجهه با جهان نسل Z قرار دهد؛ نسلی که بهویژه در تجربه جوانان دهه هشتادی ایران، دیگر نمیتوان آن را صرفاً با تعاریف نسلهای پیشین توضیح داد. اینجا هملت دیگر فقط شاهزادهای گرفتار در دوراهی بودن یا نبودن نیست؛ انسانی است در میانه فروپاشی، خشم، حافظه، تنهایی و جستوجوی معنا؛ انسانی که باید در جهانی تازه، برای خودش تعریفی تازه پیدا کند.
هملت Z از همین نقطه آغاز میشود: از فاصله میان هملتی که به ارث بردهایم و هملتی که امروز روی صحنه ایستاده است.
فصل اول
وقتی هملت ماشین دیگر فقط یک متن نبود
گزارشی روایی از شکلگیری هملت Z
گاهی یک نمایش از یک ایده شروع نمیشود؛ از یک مقاومت شروع میشود. از لحظهای که هنرمند در برابر متنی قرار میگیرد که نمیتواند بهسادگی آن را بفهمد، اجرا کند یا حتی دوست داشته باشد. هملت ماشین هاینر مولر برای بابک محمودزاده چنین نقطهای بود؛ متنی که نخستین مواجهه با آن نه با کشف و شیفتگی، بلکه با نوعی پسزدگی آغاز شد. محمودزاده در روایت خود از این مواجهه، از سردی حسابشده و کیفیتی تقریباً غیرانسانی در متن سخن میگوید؛ متنی که در نگاه نخست، برای او قرار نبود معنایی را به شیوه معمول در اختیار خواننده بگذارد.
اما شاید مساله دقیقاً همینجا آغاز میشود؛ جایی که یک متن حاضر نیست خودش را به خواننده توضیح دهد.
محمودزاده ابتدا هملت ماشین را همچون یک متن ادبی میخواند؛ متنی که انتظار میرود درون خودش معنایی منسجم داشته باشد و خواننده بتواند از مسیر ادبیات به آن وارد شود. اما مواجهه با …
