به گزارش ایرنا، یکی از تهدیدهای جدی در این رویکرد، ناتوانی در رقابت قیمتی با محصولات وارداتی است که احتمالاً با ارزهای دولتی یا در بازارهای جهانی با مقیاس بسیار وسیع تولید شدهاند. تولیدکنندگان داخلی که در شرایط تورمی، با هزینههای کمرشکن مواد اولیه، انرژی و نوسانات نرخ ارز مواجه هستند، در صورت ورود محصولات خارجی که با حمایتهای دولتی یا شرایط خاص تولید شدهاند، قدرت رقابت خود را از دست خواهند داد. این وضعیت میتواند تولیدکننده داخلی را که تا دیروز بازوی اصلی نظام سلامت بوده است، به ورطه ورشکستگی و خروج از چرخه تولید بکشاند.
همچنین، وابستگی مجدد زنجیره تأمین به واردات، کشور را در برابر تحریمها و نوسانات بازارهای بینالمللی بسیار آسیبپذیر میکند. تجربه نشان داده است که در زمانهای بحرانی و اضطرار، کشورهای صادرکننده پیش از هر چیز نیازهای داخلی خود را تأمین میکنند و این یعنی در بزنگاههای تاریخی، کشور دوباره با کمبود دستکش مواجه خواهد شد. با تضعیف تولیدکننده داخلی در پی واردات بیرویه، ما در واقع «تابآوری ملی» را فدای راهحلهای کوتاهمدت کردهایم و عملاً خود را در برابر چالشهای آتی، خلع سلاح میکنیم.
نماینده برخی از تولیدکنندگان دستکش پزشکی در این زمینه گفت: اصولا واردات با هدف تعدیل بازار مطرح می شود ولی کشورمان خوشبختانه جزء معدود کشورهای موفق جهان است که توانسته طی سالهای گذشته بخوبی در تولید انواع دستکش جراحی و معاینه پزشکی رشد کند و حتی رقیبی جدی برای سایرکشورها بویژه تولید کنندگان دستکش در آسیای شرقی باشد.
رضا حسینی افزود: ما تولید کنندگان هیچ چیزی حتی حمایت از سوی دولت نمی خواهیم و بسیار مهم است که از وارد کنندگان این محصول نیز حمایت نکنند، در منطقه و کشورهای همسایه هیچ رقیب تولیدی وجود ندارد و حتی این توانمندی برای صادرات از ایران به کشورهای منطقه نیز مطرح است.
وی اظهار داشت: وزارت بهداشت به هر دلیل حاکمیتی و مدیریتی که برای من قابل احترام است، تشخیص داده تا نسبت به صدور مجوز واردات دستکش های جراحی و معاینه اقدام کند! ولی اصولا واردات زمانی انجام می شود که تولید کننده داخلی در انجام تعهدات تولیدی خود نا توان یا بی تعهد است و یا گران فروشی می کند، اما در مورد دستکش همه چیز برعکس است چون تولید کنندگان داخلی پیوسته …
