مینو خانی در گفت و گو با خبرنگار ایرنا با اشاره به توضیح ابتدای تیتراژ درباره اقتباس از سریال «Criminal» و ساختهشدن چندین نسخه بومی از آن، چنین رویکردی را ارزشمند دانست و اظهار کرد: در همان قسمت نخست که سریال را دیدم، توضیحی که در ابتدای آن ارائه شده بود، توجهام را جلب کرد. صداقت سازندگان در شفافسازی بسیار ارزشمند است، بهخصوص اینکه در ادامه نیز تاکید میشود این اثر با داستانهای تخیلی ایرانی ساخته شده و «اعتراف میکنم» نسخه ایرانی همان سریال است.
خانی با تاکید بر اهمیت اشاره به منبع اولیه اثر افزود: اینکه سریال «اعتراف میکنم» با چنین توضیحی آغاز میشود، در وهله نخست برای مخاطب ارزشمند است؛ زیرا این توضیح اجازه نمیدهد مخاطبی که پیش از این نسخه اصلی را دیده، تصور کند سازندگان بدون اشاره به منبع، اثر را عیناً بازسازی کردهاند و آنها را متهم به سرقت محتوایی، فرمی یا موارد دیگر کند؛ اتفاقی که در تلویزیون خودمان بارها دیدهایم که عوامل سازنده حتی به نمونه غیرایرانی آن اشاره هم نمیکنند و وقتی مخاطب متوجه این موضوع میشود، همین مسئله نوعی دلزدگی ایجاد میکند.
وی ادامه داد: سریال «اعتراف میکنم» به تهیهکنندگی رضا فتحاللهیپور و نیما حسنینسب و با کارگردانیهای مختلف در هر اپیزود، یکی از تازهترین سریالهای فیلمنت است که هر دوشنبه ساعت ۸ شب از این پلتفرم پخش میشود.
فرم شبهتئاتری «اعتراف میکنم» و ضرورت صبوری مخاطب
این منتقد سینما در ادامه به فرم «اعتراف میکنم» اشاره کرد و گفت: به لحاظ ساختار و محتوا، این سریال فرمی شبهتئاتری دارد؛ یعنی داستان در فضاهای بسته اتفاق میافتد و ما تقریباً هیچ فضای بازی نداریم. در سه قسمت نخست، شخصیتها را از طریق خردهداستانهای هرکدام میشناسیم و در این روند با شخصیتها، داستانهای دیگر زندگیشان، مسائل خانوادگی و شرایطشان آشنا میشویم.
این مدرس دانشگاه ادامه داد: باید کمی صبور باشیم و ببینیم ادامه داستان چگونه پیش میرود. هرچند هر قسمت داستان خاص خودش را دارد، اما در نهایت، به دلیل حضور بازیگران و شخصیتهای ثابت در طول سریال، با یک مجموعه روبروییم و نمیتوانیم این قسمتها را صرفاً به دلیل تفاوت داستانهایشان منفصل از یکدیگر ببینیم و باید در مجموع یک ارزیابی کلی از سریال داشته باشیم. بنابراین …
