به گزارش ایرنا، شهریور که به نیمههای خود نزدیک میشود هوای ایلام آرام آرام رنگ دیگری میگیرد و نسیم خنک از کوچهها و خیابانها میگذرد و شهر را برای آمدن مهر آماده میکند.
مهر برای کودکان و نوجوانان همیشه با بوی کاغذ نو، مداد تراشیده و هیاهوی بازگشت به مدرسه همراه بوده است، اما امسال در ایلام نشانههای دیگری نیز از راه میرسد و بوی آبادانی فضاهای آموزشی را با خود میآورد.
اینجا در سرزمینی که سالها نام ایستادگی و مرزبانی را با خود داشته است، قصه مدرسه برای همه کودکان یکسان پیش نرفته است، در برخی روستاها و مناطق عشایری دانشآموزان سالهای تحصیل خود را در کلاسهایی گذراندهاند که فاصله زیادی با فضای آموزشی استاندارد داشته است.
کلاسهای سرد و فرسوده در زمستان و کانکسهایی که زیر گرمای تابستان به فضایی دشوار برای یادگیری تبدیل میشدند، سهم برخی کودکان این مناطق از مدرسه را شکل دادهاند.
این محرومیتها تنها به کمبود ساختمان یا نامناسب بودن دیوار و سقف محدود نمانده است چرا که کیفیت فضای آموزشی بر کیفیت یادگیری و احساس امنیت دانشآموز اثر میگذارد و هر کودکی که در محیطی فرسوده یا نامناسب درس میخواند بخشی از فرصت برابر برای ساختن آینده خود را از دست میدهد.
اکنون با عنایت دولت چهاردهم و شتاب گرفتن نهضت توسعه عدالت در فضاهای آموزشی این تصویر در حال تغییر است و مدرسه در این رویکرد به یکی از میدانهای تحقق عدالت تبدیل شده است و تلاش میشود این عدالت خود را در دورترین روستاها، مناطق عشایری و نقاط کمتر برخوردار استان نشان دهد.
ایلام در این مسیر به سمت ساخت و تکمیل فضاهایی حرکت میکند که فرزندان استان را از کلاسهای فرسوده و موقت به مدرسههایی ایمن، استاندارد و شایسته آموزش میرساند و این تغییر به شمار ساختمانهای ساختهشده مربوط نمیشود، بلکه نگاه به دانشآموزانی را تغییر میدهد که حق دارند محل تحصیلشان به اندازه آرزوهایشان امن، روشن و امیدبخش باشد.
آموزش و پرورش در هر جامعه با ساختن سرمایه انسانی مسیر بسیاری از تحولات آینده را شکل میدهد. توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بدون نیروی انسانی توانمند و آموزش دیده پایدار نمیماند و عدالت آموزشی نیز زمانی تحقق پیدا میکند که محل تولد، روستا یا شهر و میزان برخورداری خانواده …
