به گزارش روز شنبه خبرنگار ایرنا، دکتر اسکندر احمد شاه دستیار سابق وزیر خارجه پاکستان در امور حقوق بینالملل طی یادداشتی با عنوان "ناتوی خاورمیانه؟ " گفت که پیمان دفاعی ریاض-اسلامآباد-آنکارا عاری از ابهام در ماهیت تشکیل و نحوه عملکرد نیست.
وی با طرح این پرسش که پاکستان با چالشهای عمیق داخلی چگونه می تواند نیازهای دو متحد دفاعی خود ترکیه و سعودی را تامین کند، نوشت: پاسخ هر یک از کشورهای شامل پیمان به حمله به یکی از اعضای آن وقتی بحث برانگیز می شود که در کنار گزینه پاسخ به هرگونه حمله مسلحانه به یک عضو پیمان، این کشورها بخواهند پیشدستی کرده به بخواهند پس از هرگونه به اصطلاح حمله، اقدام پیشگیرانه انجام بدهند.
استاد حقوق بینالملل دانشگاه علوم مدیریت لاهور (LUMS) افزود: ادعاهای بحثبرانگیز دفاع جمعی همچنین زمانی مطرح شده که یک دولت ظاهراً در دفاع از یک دولت ثالث دیگر، در غیاب یک توافق مشترک دفاع، علیه دولت دیگری از زور استفاده کرده است. یکی از این موارد زمانی مطرح شد که ایالات متحده علیه نیکاراگوئه از زور استفاده کرد و ادعای دفاع جمعی از السالوادور را مطرح کرد و ادعا کرد که نیکاراگوئه شورشیان السالوادور را که با دولتش میجنگند، مسلح و کمک میکند.
وی نوشت: پیمان دفاعی مشترک پاکستان، عربستان و ترکیه همچنان با ابهاماتی روبرو است. از نظر ژئوپلیتیکی، علیرغم مزایای بالقوه - از جمله کمک اقتصادی بیشتر از عربستان سعودی و سایر کشورهای شورای همکاری خلیج فارس و احتمالاً حمایت ایالات متحده - این توافق سوالاتی را در مورد هزینههای آن برای پاکستان و مهمتر از آن، آنچه پاکستان میتواند به طور واقعبینانه ارائه دهد، مطرح میکند. پاکستان همواره تأکید کرده است که چنین ترتیباتی چتر هستهای خود را گسترش نخواهد داد.
دکتر اسکندر احمد افزود: در عمل، سوالاتی در مورد چگونگی محافظت پاکستان از منافع امنیتی ترکیه، چه در برابر اسرائیل یا تهدیدات داخلی از سوی گروههای جداییطلب مطرح میشود. در مورد عربستان سعودی، تضمینهای امنیتی متقابل ممکن است در تئوری وجود داشته باشد، اما عملکرد عملی آنها هنوز مشخص نیست. مشخص نیست که ریاض چه کمک نظامی معناداری میتواند درصورت هرگونه درگیری بین هند و پاکستان به اسلامآباد ارائه دهد.
وی اظهار …
