به گزارش ایرنا، پرویز کردوانی سال ۱۳۱۰ خورشیدی در در روستای مندولک گرمسار چشم به جهان گشود. پدرش، حسینعلی بلوکباشی، از ملاکان منطقه بود و کردوانی از کودکی با زندگی و کار در زمینهای کویری و کشاورزی آشنایی پیدا کرد.
خودش بعدها از سالهایی یاد میکرد که از هفتسالگی در کارهای پدرش به او کمک میکرد و حتی برای تهیه فهرست و مشخصات کارگران و سرکشی به خرمنها همراه او بود؛ تجربههایی که بعدها میتوانست در شکلگیری نگاه میدانی او به سرزمین و کویر بیتاثیر نباشد.
کردوانی تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در گرمسار گذراند و پس از دریافت دیپلم از مدرسه رازی تهران، برای ادامه تحصیل در رشته عمران کویر راهی آلمان شد. آغاز مسیر علمی «پدر کویرشناسی»
وی در سال ۱۳۴۵ خورشیدی با بالاترین امتیاز موفق به دریافت مدرک دکترا از آلمان شد و پس از بازگشت به ایران فعالیت علمی خود را در دانشکده کشاورزی ارومیه آغاز کرد.
مقصد بعدی او دانشگاه تهران بود؛ دانشگاهی که از سال ۱۳۴۸ به محل اصلی فعالیت آموزشی و پژوهشی او تبدیل شد. کردوانی در کنار تدریس، مدیریت دفتر مطالعات آموزشی دانشگاه تهران را از سال ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۴ برعهده داشت و از سال ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۸ نیز به عنوان بنیانگذار و رییس مرکز تحقیقات مناطق کویری و بیابانی ایران فعالیت کرد.
در این جایگاه، زمینه انجام مطالعات گستردهتر درباره مناطق خشک و کویری کشور برای او فراهم شد. «کویر» موضوع یک عمر پژوهش
بخش مهمی از زندگی علمی کردوانی در میدان و میان کویرها و بیابانهای ایران گذشت. مطالعات میدانی متعدد او در مناطق خشک کشور، همراه با تدریس و تألیف، نامش را به یکی از چهرههای اثرگذار در جغرافیا و کویرشناسی ایران تبدیل کرد.
بیش از ۲۰ کتاب دانشگاهی و دهها مقاله علمی به زبانهای فارسی، انگلیسی و آلمانی از او برجای مانده است؛ آثاری درباره کویر بزرگ مرکزی ایران، جغرافیای خاکها، حفاظت خاک، اکوسیستمهای طبیعی و آبی، آبهای شور، منابع آب سطحی و زیرزمینی، مراتع، مناطق خشک و راههای مقابله با خشکسالی که بخشی از میراث علمی او به شمار میروند. هشدارهایی برای سرزمینی تشنه
کردوانی تنها به مطالعه و توصیف کویر بسنده نکرد. او در سالهای فعالیت علمی خود بارها نسبت به بحران …
