به گزارش ایرنا از پایگاه خبری ایندین آی، طبق گفته یک هیات پارلمانی، پیشبینی میشود که عرضه داخلی در حال حاضر تنها حدود ۳۰ درصد از این نیاز را برآورده کند.
این ارزیابی در جریان برنامه بلندمدت هند برای گسترش ظرفیت انرژی هستهای خود به حدود ۱۰۰ گیگاوات تا سال ۲۰۴۷ منتشر میشود.
طبق گزارش کمیته تعهدات عمومی، رآکتورهای هستهای آب شیرین که به تنهایی نزدیک به ۲۵ گیگاوات ظرفیت تولید برق را تشکیل میدهند، سالانه به حدود ۵۴۰۰ تن اورانیوم نیاز دارند.
انتظار میرود شرکت اورانیوم هند (UCIL) تا ۳۰ درصد از نیاز سالانه را تأمین کند، که این امر شکاف قابل توجهی را ایجاد میکند که باید از طریق واردات، افزایش تولید داخلی یا داراییهای اورانیوم خارج از کشور برطرف شود.
این کمیته وابستگی مداوم به اورانیوم وارداتی را به عنوان یک نگرانی راهبردی برای توسعه هستهای هند اعلام کرده است.
هند در حال حاضر ۲۵ راکتور هستهای با ظرفیت نصبشده حدود ۸۷۸۰ مگاوات را اداره میکند، از این تعداد، رآکتورهای آب سبک که به اورانیوم وارداتی وابسته اند سهم قابل توجهی را تشکیل میدهند.
طبق گزارش شرکت اورانیوم هند به هیات پارلمانی، اورانیوم داخلی در حال حاضر تنها حدود ۲.۴ گیگاوات از ظرفیت رآکتورهای آب سبک را پشتیبانی میکند.
هند منابع اورانیوم تثبیتشدهای دارد که تخمین زده میشود حدود ۴۳۱ هزار تن اکسید اورانیوم باشد، اما کمیته به لزوم گسترش قابل توجه ظرفیت استخراج و فرآوری برای تبدیل منابع به منابع سوخت قابل اعتماد اشاره کرد.
شرکت اورانیوم هند برنامههایی را برای افزایش تولید اورانیوم، از جمله افتتاح معادن جدید و بهکارگیری فناوریهای مکانیزهتر استخراج، تشریح کرده استریال این شرکت همچنین دو برابر کردن تولید تا سالهای ۲۰۳۱-۲۰۳۲ را هدف قرار داده است.
هند در حال حاضر از کشورهایی از جمله قزاقستان، روسیه، ازبکستان و کانادا اورانیوم وارد میکند.
این هیات پارلمانی تأکید کرده است که تسریع تولید اورانیوم داخلی و تنوعبخشی به منابع تأمین بینالمللی برای تضمین امنیت سوخت، همزمان با افزایش مقیاس انرژی هستهای هند، بسیار مهم خواهد بود.
