پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :
زومیت: هوش مصنوعی با تحلیل سریع الگوها و آزمودن فرضیهها به کمک زبانشناسان آمده است، اما موفقیت آن همچنان به حدس و گمانهای انسانی بستگی دارد.
برای رمزگشایی هر زبان باستانی که تا به امروز با موفقیت خوانده و رمزگشایی شده، همواره وجود نقطهی اتکا یا لنگر راهنما الزامی بوده است؛ این لنگر معمولاً یا در قالب یک متن دوزبانه مانند سنگ روزتا یا به شکل یک زبان خویشاوند و شناختهشده برای مقایسه در دسترس قرار میگیرد. بااینحال، «خط یک» که نظام نوشتاری تمدن مینوسی در عصر برنز در جزیرهی کرت یونان است، هیچیک از این دو امکان حیاتی را در اختیار ندارد.
خط یک به عنوان زبانی ایزوله شناخته میشود، زیرا هیچ پیوند تأییدشدهای میان آن و دیگر زبانهای شناختهشدهی جهان وجود ندارد. همین ویژگی در طول یک قرن گذشته، این زبان را به یکی از دشوارترین معماها برای زبانشناسان تبدیل کرده است. در این میان، زبان اتروسکی که پیش از قدرت گرفتن امپراتوری روم در ایتالیا رواج داشت، وضعیت به نسبت بهتری دارد؛ هرچند بخشی از واژگان این زبان از روی کتیبههای کوتاه تدفینی گردآوری شده، دستور زبان و درک عمیق مفاهیم آن همچنان از دسترس پژوهشگران دور مانده است.
دقیقاً همینجاست که هوش مصنوعی وارد ماجرا میشود؛ البته نه برای جایگزینی زبانشناسان، بلکه برای تقویت حدسها و سرعت دادن به آزمون فرضیهها. پرسش اصلی نیز همین است که آیا هوش مصنوعی واقعا شانس دارد کاری را تمام کند که تلاشهای انسانی در یک قرن از پسش برنیامده است؟
بررسی پروندهای جدید به وضوح نشان میدهد که این مسیر مشخص، در عین حال که جذابیتهای خاص خود را دارد، با محدودیتهای جدی و مشخصی نیز همراه است. بهگزارش ارزتکنیکا، در ژوئن سال ۲۰۲۶، یک مهندس هوش مصنوعی که مهارتهای خود را به شکل خودآموخته فراگرفته بود و به عنوان زبانشناس آماتور فعالیت میکرد، مدعی شد که به پیشرفت و گشایشی مهم در زمینهی خط یک دست یافته است.
نقطهی آغازین این ادعا، تنها حدس و گمان اولیه بود؛ این فرد چنین فرض کرد که یک واژهی ناشناخته و مبهم در یک کتیبهی دعایی و نیایشی، از ریشهای سامی مشتق شده است که مفهوم آن به معنای «سکونت کردن» یا «ساکن بودن» اشاره دارد.
در مرحلهی بعدی، او به سراغ اسکریپتها …
