پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : مرحلهای از موشک اسپیسایکس که بیش از یک سال و نیم در فضا سرگردان بود، صبح امروز چهارشنبه، با سرعت هفت برابر صوت به سطح ماه اصابت کرد. اکنون مدارگردهای قمری در تلاشاند تا ببینند عواقب این برخورد چه بوده است. برخورد باقیمانده موشک اسپیسایکس، یکی از پرسشهای مهم و روبهافزایش در زمینه اکتشاف ماه را برجسته میکند: با افزایش شتاب مأموریتهای قمری، چگونه میتوان از پایگاههای آینده و فضانوردان در برابر سختافزارهای رهاشده و زبالههای فضایی محافظت کرد؟ جسم برخوردی که با شناسه 2025-010D شناخته میشود، مرحله دوم موشک فالکون ۹ بود که در ژانویه ۲۰۲۵ دو ماهنشین تجاری بهنامهای «بلو گوست» از شرکت فایرفلای ارواسپیس و «رزیلینس» از شرکت ژاپنی آیاسپیس را پرتاب کرد. هرچند ما بارها بازگشت مراحل اول فالکون ۹ و فرود نرم آنها روی زمین برای استفاده دوباره را مشاهده کردهایم، مراحل دوم این موشک یکبارمصرف هستند و معمولاً پس از پایان ماموریتها، در جو زمین میسوزند. بااینحال، در ماموریت پرتاب دو ماهنشین، مرحله فوقانی فالکون ۹ فضاپیماها را در مسیری انتقالی بهسوی ماه قرار داد. این مرحله، بیشتر سوخت خود را برای رساندن محمولهها به مسیر نزدیکشونده به ماه مصرف کرد و دیگر سوخت کافی برای بازگشت و خروج کنترلشده از مدار نداشت. برآوردها نشان میداد که مرحله رهاشده فالکون ۹ که جرمی درحدود ۴ تن دارد، با سرعت تقریبی ۸۷۰۰ کیلومتر بر ساعت به سطح ماه برخورد کرده است. از آنجایی که ماه جو ندارد تا سرعت اجسام برخوردی را کاهش دهد، تخمین زده میشود که انرژی آزادشده در برخورد امروز معادل انفجار حدود ۳ تن تیانتی بوده و دهانهای به قطر حداکثر ۲۷ متر و عمق پنج متر ایجاد کرده است. براساس محاسبات بیل گری، ردیاب مستقل اجرام فضایی و توسعهدهنده نرمافزار «پراجکت پلوتو»، مرحله دوم موشک فالکون ۹ قرار بود حدود ساعت ۱۰:۰۵ به وقت ایران در نزدیکی دهانه اینشتین در مرز میان سمت نزدیک و دور، به سطح قمری اصابت کند. این برخورد پس از آن تأیید شد که یک تلسکوپ در شیلی توانست نشانههایی از نور لحظه برخورد و ستون مواد پرتابشده از سطح ماه را ثبت کند؛ دادههایی که با برخورد پیشبینیشده جسم 2025-010D مطابقت داشتند. هیچیک از فضاپیماهای در حال گردش به دور ماه در …
