جهان صنعت نیوز – توسعه هوش مصنوعی برای رهبران صنعت فناوری فراتر از یک رقابت اقتصادی است. برخی از آنها معتقدند بشریت در آستانه ایجاد شکلی از هوش قرار گرفته که میتواند از انسان پیشی بگیرد. مدیران آنتروپیک حتی احتمال میدهند تا پایان ۲۰۲۸ سامانهای ساخته شود که بتواند نسخهای هوشمندتر از خودش تولید کند.
در مقابل، اختلاف نظر عمیقی درباره ابعاد این تحول وجود دارد. برخی مدیران فناوری از سامانههایی سخن میگویند که در همه وظایف شناختی از انسان بهتر خواهند بود و بخش بزرگی از مشاغل را حذف میکنند. در سوی دیگر، اقتصاددانانی مانند دارون عجماوغلو انتظار دارند تأثیر هوش مصنوعی بر وظایف انسانی و بهرهوری محدودتر باشد. یان لکون نیز اساساً سرمایهگذاری عظیم برای رسیدن به ابرهوش را مبتنی بر تصوراتی نادرست میداند.
اختلاف درباره خطر وجودی هوش مصنوعی نیز به همین اندازه گسترده است. برخی معتقدند ماشین هدف و اراده مستقلی ندارد و بنابراین نمیتواند به معنای انسانی خواهان نابودی بشر باشد. اما در برخی آزمایشگاهها، پژوهشگران احتمال شکلگیری رفتارهایی مانند حفظ بقا و رقابت با انسان را جدی میگیرند و حتی احتمال نابودی بشر در اثر ابرهوش را قابل توجه میدانند. پاسخ واتیکان؛ انسان چیزی فراتر از محاسبه است
در چنین فضایی، واتیکان با انتشار بخشنامه «انسانیت باشکوه» وارد بحث شده است. پیام اصلی این سند آن است که انسان و ماشین اساساً متفاوتاند.
بر اساس این نگاه، هوش مصنوعی فقط برخی عملکردهای هوش انسانی را تقلید میکند. ماشین ممکن است «یاد بگیرد»، اما تجربه انسانی از زندگی، انتخاب، خطا، بخشش، وفاداری و شکلگیری شخصیت را ندارد. از منظر کلیسا، هیچ سامانه محاسباتی نمیتواند قلب، وجدان یا قضاوت اخلاقی واقعی ایجاد کند.
این موضع برای بسیاری از مردم جذاب است، زیرا بر برتری و شأن انسانی در برابر تصور آیندهای مبتنی بر ادغام با ماشین یا سلطه هوش مصنوعی تأکید دارد.
اما مرزبندی واتیکان میان تقلید و هوش چندان ساده نیست. انسان نیز بخش بزرگی از یادگیری خود را از طریق تقلید انجام میدهد. اگر ماشینی بتواند دانش را ترکیب کند، گفتوگویی منسجم داشته باشد، تصاویر پزشکی را تحلیل کند و در آزمونهای تخصصی موفق شود، دشوار است که تمام این تواناییها صرفاً تقلید خوانده شود. آیا …
