جهان صنعت نیوز- در روزهای جنگ، نگاهها معمولا به آن چیزی معطوف میشود که ویران شده است. ساختمانهایی که فرو ریختهاند، جادههایی که آسیب دیدهاند، یا زیرساختهایی که از مدار خدمات خارج شدهاند. اما تجربه نشان میدهد خسارت اصلی جنگ همیشه آن چیزی نیست که دیده میشود. گاه آنچه آینده یک کشور را با چالش مواجه میکند، آسیب به شریانهای پنهانی است که حیات اقتصاد، صنعت و جامعه را در جریان نگه میدارند.
همایون ابراهیمی، دبیر سندیکای شرکتهای تاسیساتی و صنعتی ایران در این خصوص میگوید:«سالهاست که در صنعت تاسیسات بر این باور تاکید میکنیم که یک ساختمان، یک کارخانه یا یک بیمارستان بدون سامانههای تاسیساتی تنها پوستهای از یک سازه است. آنچه به این کالبد جان میبخشد جریان آب، انرژی، تهویه، ارتباطات و همه سامانههایی است که اگرچه کمتر دیده میشوند، اما نبودشان زندگی را متوقف میکند. اقتصاد یک کشور نیز از همین منطق پیروی میکند. تولید، سرمایهگذاری، اعتماد، فناوری و سرمایه اجتماعی، تاسیسات نامرئی توسعهاند. اگر این شریانها آسیب ببینند حتی در غیاب ویرانیهای گسترده نیز حرکت اقتصاد کند یا متوقف خواهد شد.
از این منظر، جنگ را باید آزمونی برای سنجش تاب آوری ملی دانست. تاب آوری، صرفا توان تحمل بحران نیست. بلکه ظرفیت حفظ کارکردهای حیاتی، تداوم تولید، استمرار خدمات و بازگشت سریعتر به مسیر توسعه است. کشوری تابآور است که حتی در دشوارترین شرایط، چرخه زندگی و تولید در آن از حرکت بازنایستد.
در این میان صنعت تاسیسات جایگاهی فراتر از یک فعالیت اقتصادی پیدا میکند. این صنعت حافظ تداوم عملکرد زیرساختهای حیاتی است. از بیمارستانها و مراکز درمانی گرفته تا صنایع، نیروگاهها، پالایشگاهها، مراکز داده و ساختمانهای عمومی.
هر اندازه که جهان به سمت هوشمندسازی، بهرهوری انرژی و زیرساختهای پیچیدهتر حرکت میکند، نقش این صنعت نیز در تامین امنیت ملی پررنگتر میشود.
جنگ تحمیلی اخیر، بار دیگر این واقعیت را آشکار کرد که مفهوم امنیت، نیازمند بازتعریف است. امنیت تنها با تجهیزات دفاعی تعریف نمیشود. امنیت انرژی، امنیت آب، امنیت زیرساخت، امنیت سایبری، امنیت زنجیره تامین و حتی امنیت نگهداری و تعمیرات، …
