جهان صنعت نیوز – طی سالهای اخیر، افزایش تنشهای سیاسی و امنیتی میان قدرتهای بزرگ، تنها به بیثباتی دیپلماتیک محدود نمانده و آثار اقتصادی قابل توجهی نیز بر جای گذاشته است. بررسی جدید گلدمن ساکس نشان میدهد کاهش همگرایی ژئوپلیتیکی در یک دهه گذشته، به طور تجمعی حدود یک درصد از تولید ناخالص داخلی جهان کاسته است. این تأثیر در اقتصادهای نوظهور شدیدتر از اقتصادهای توسعهیافته بوده است. برآوردهای این گزارش نشان میدهد اقتصادهای نوظهور تقریباً دو برابر اقتصادهای پیشرفته از افزایش واگرایی سیاسی آسیب دیدهاند؛ موضوعی که نشان میدهد کشورهایی با وابستگی بیشتر به تجارت، سرمایهگذاری خارجی و زنجیرههای تأمین جهانی، نسبت به تغییرات روابط بینالمللی حساستر هستند.
برخی شاخصهای جهانی اکنون پایینترین سطح همگرایی سیاسی از دهه ۱۹۸۰ تاکنون را نشان میدهند؛ وضعیتی که میتواند پیامدهای بلندمدتی برای رشد اقتصاد جهانی داشته باشد. هوش مصنوعی چگونه روابط سیاسی کشورها را اندازهگیری میکند؟
این گزارش برای سنجش این روند از دو شاخص مبتنی بر هوش مصنوعی استفاده میکند. نخست، شاخص ریسک ژئوپلیتیکی که با تحلیل حجم گستردهای از اخبار، شدت رویدادهایی مانند درگیریهای نظامی، بحرانهای سیاسی و تنشهای دیپلماتیک را اندازهگیری میکند. شاخص دوم، میزان همگرایی ژئوپلیتیکی میان کشورها را میسنجد و با بررسی روابط تاریخی دولتها، میزان نزدیکی یا فاصله سیاسی آنها را برآورد میکند.
بر اساس این دو شاخص، طی پنج سال گذشته ریسک ژئوپلیتیکی به شکل محسوسی افزایش یافته و روند واگرایی سیاسی نیز از حدود یک دهه پیش آغاز شده است. با این حال، گزارش تأکید میکند که این دو شاخص یکسان نیستند. ممکن است کشوری با کاهش همگرایی سیاسی روبهرو شود، بدون آنکه همزمان سطح ریسک ژئوپلیتیکی آن افزایش یابد یا برعکس. روابط سیاسی، اثری ماندگارتر از جنگها دارند
یکی از مهمترین یافتههای گزارش، تفاوت میان آثار اقتصادی رویدادهای ژئوپلیتیکی و تغییر در روابط میان کشورهاست.
شوکهای ناشی از جنگ، حملات تروریستی یا بحرانهای امنیتی معمولاً اثری کوتاهمدت دارند. این آثار طی چند سال به تدریج کاهش مییابند و در نهایت از بین میروند. اما تغییر در کیفیت روابط میان کشورها روندی تدریجی و بلندمدت است. بهبود یا تضعیف اتحادهای …
