به گزارش اقتصادنیوز، کشتار بزرگ دوره استالین در فاصله سالهای ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۸، که در ادبیات تاریخی تحت عنوان «تصفیه بزرگ» (The Great Purge) شناخته میشود، یکی از بزرگترین کشتارهای جمعی تاریخ نظامهای توتالیتر قرن بیستم است. تعداد کشتهشدگان این دوره را حدود یک میلیون و 200 هزار نفر تخمین زدهاند. مردم روسیه آن واقعه را به «یژوفشچینا» میشناسند، این نامگذاری به واسطه عاملیت نیکلای یژوف، رئیس کمیساریای خلق در امور داخلی اتحاد شوروی (NKVD) است. انحلال انترناسیونالیسم پرولتری
تصفیه بزرگ، صرفاً یک تسویه حساب درونحزبی برای تثبیت قدرت ژوزف استالین یا سرکوب اپوزیسیون مفروض «تروتسکیست-زینوویفیست» نبود (اشاره به دو مخالف اصلی درون حزبی؛ گریگوری زینوویف و لئون تروتسکی)، بلکه انحلال عملی انترناسیونالیسم پرولتری بود، چرا که تبعیدیان و انقلابیون غیرروس که اتحاد جماهیر شوروی را پناهگاه ایدئولوژیک خود میدانستند، ناگهان از «پیشگامان انقلاب جهانی» به «عناصر مشکوک بیگانه»، «جاسوسان امپریالیسم» و «پیادهنظام ستون پنجم» تغییر وضعیت دادند.
در میان تمام گروههای مهاجر و فعالان کمینترن، کمونیستها و چپگرایان ایرانی یکی از دردناکترین و در عین حال ناگفتهترین تراژدیهای تاریخی را تجربه کردند؛ نسلی از روشنفکران، نظریهپردازان و کادرهای اجرایی که پس از تصویب قانون ۱۳۱۰ شمسی علیه مرام اشتراکی به شوروی پناه برده بودند، در دامنه امنیتی کمیساریای خلق در امور داخلی (NKVD) و تحت عناوین موهوم جاسوسی برای بریتانیا، آلمان یا دستگاه امنیتی رضاشاه، تبعید یا کشته شدند.
از چپ به راست: استالین، آلکسی رایکوف، لو کامنف و گریگوری زینوویف در سال ۱۹۲۵. این سه بعداً با استالین دچار اختلاف و در دوره تصفیه بزرگ اعدام شدند. فرجام سخت آوتیس میکائیلیان
درباره دلایل این سرکوب گسترده، مورخان به موارد متعددی اشاره کردهاند. از جمله اینکه استالین برای تحکیم مناسبات سیاسی با همسایگان جنوبی و حفظ ثبات مرزها، هرگونه پتانسیل انقلاب مستقل در شرق را مخرب میدید. بر اساس فرمان شماره ۰۰۴۴۷ کمیساریای خلق و دستورالعملهای بعدی مربوط به «عملیات ملی»، دستگاه امنیتی شوروی به تصفیه قومی و ایدئولوژیک دست زد که طی آن، بسیاری از کمونیستهای ایرانی نیز حذف فیزیکی شدند. برجستهترین قربانی …
