به گزارش اقتصادنیوز، جماران در یادداشتی نوشت: مسئله این است که قانون ضدنفوذ، اگر با تعریفهای گسترده، مبهم و کشدار نوشته شود، ممکن است بهجای تمرکز بر شبکههای واقعی تهدید، دایره سوءظن را چنان فراخ کند که تعامل حرفهای، علمی و مدنی را نیز در بر گیرد. ماده نخست طرح، هر ارتباط یا فعالیتی را که به «تسهیل نفوذ و سلطه بیگانه» در حوزههای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی یا فرهنگی بینجامد ممنوع میداند؛ اما مرز دقیق این مفاهیم، معیار احراز آن و شیوه جلوگیری از تفسیرهای سلیقهای نیازمند شفافیت و تضمین حقوقی بسیار بیشتری است.
نفوذ در ایران دیگر صرفاً نام یک پرونده امنیتی یا واژهای برای توصیف چند جاسوس در کمین اسناد محرمانه نیست. تجربه تاریخی از دهه ۱۳۶۰ تا دو جنگ ایران با آمریکا و اسرائیل در سالهای ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ نشان میدهد که مسئله اصلی، انتقال تهدید از «دسترسی به اطلاعات» به «اثرگذاری بر تصمیم» است؛ از کیف حامل بمب تا اتاقی که در آن سرنوشت سیاسی، نظامی و اقتصادی کشور رقم میخورد. …
