به گزارش اقتصادنیوز، مقایسه قیمت میوههای تابستانی در تیر ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵ نشان میدهد گرانی میوه دیگر فقط مسئله قیمت یک قلم خوراکی نیست؛ برای بخشی از خانوارها، خرید میوه به محاسبهای میان قیمت، دستمزد و توان انتخاب تبدیل شده است.
«قیمت میوه چند ساعت دستمزد را میبلعد؟ | میوه هست، حق انتخاب نیست | میوه برای چه کسانی هنوز انتخابِ روزمره است؟» تیتر گزارش مطهره خردمندان در سایت اقتصادنیوز است. در بخشی از این گزارش آمده است؛
کافی است چهار کیلو میوه معمولی تابستان را روی ترازوی میوهفروشی بگذاریم؛ یک کیلو هلو انجیری، یک کیلو آلو، یک کیلو انگور یاقوتی و یک کیلو سیب گلاب. قیمت این چهار قلم در نرخنامه ۳۱ تیر ۱۴۰۵ به ۷۷۵ هزار تومان میرسد؛ رقمی که از مزد یک روز کارگر حداقلبگیر بیشتر است.
همین سبد در تیر سال گذشته حدود ۳۷۵ هزار تومان قیمت داشت. یعنی قیمت این چهار میوه در یک سال بیش از دو برابر شده، در حالی که مزد پایه کارگر از حدود ۱۰ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان به ۱۶ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان رسیده است.
میوه هنوز در بازار هست، اما برای بخشی از خانوارها مسئله دیگر فقط «داشتن یا نداشتن میوه» نیست؛ مسئله این است که کدام میوه را میتوان خرید، چه مقدار از آن را میتوان به خانه برد و این خرید چند ساعت از دستمزد را میبلعد. میوه هست، اما انتخاب کوچکتر شده است
افزایش قیمت میوه را نمیتوان صرفاً به تجربه خرید از مغازه یا حرف فروشنده محدود کرد. آمار تورم نیز از فشار بیشتر این گروه بر سبد خانوار خبر میدهد.
در خرداد ۱۴۰۵، گروه «میوه و خشکبار» در یک ماه ۱۲.۵ درصد گران شد؛ بالاترین تورم ماهانه در میان گروههای اصلی کالا و خدمات. در همین ماه تورم ماهانه کل کشور ۵.۹ درصد و تورم خوراکیها و آشامیدنیها ۶.۸ درصد بود.
تورم نقطهبهنقطه خوراکیها و آشامیدنیها نیز به حدود ۱۳۳.۹ درصد رسید؛ یعنی هزینه خرید یک سبد مشابه خوراکی نسبت به سال قبل بیش از دو برابر شده است.
در چنین شرایطی، کاهش مصرف لزوماً به معنای حذف کامل میوه نیست. ممکن است میوه همچنان روی سفره باشد، اما مقدار آن کمتر شود، خرید به هفتهای یکبار محدود شود یا انتخاب خانوار از میان میوههای متنوع به چند قلم ارزانتر تغییر کند. یک روز کار برای یک کیسه کوچک؛ میوه چند ساعت …
