به گزارش اقتصادنیوز به نقل از چندثانیه، کلاسها را آنلاین برگزار کنید، اما برای امتحان حضوری بیایید؛ حتی اگر خوابگاهی هم برای ماندن نداشته باشید!
این خلاصه تصمیم دانشگاه آزاد برای ترم تابستان ۱۴۰۵ است؛ تصمیمی که شاید در یک بخشنامه فقط چند خط باشد، اما برای هزاران دانشجو یعنی سفر، هزینه، استرس و یک تناقض بزرگ؛ اگر آموزش مجازی قابل اعتماد است، چرا امتحان مجازی نیست؟
این تصمیم فقط یک نتیجه دارد؛ انتقال تمام هزینهها به دانشجو. کسی که آموزش را آنلاین گذرانده، حالا باید فقط برای چند ساعت امتحان، راهی دانشگاه شود؛ سفری که برای خیلیها یعنی صدها کیلومتر مسیر، چند روز استرس و چند میلیون تومان هزینه.
ترم تابستان ذاتاً با ترمهای عادی فرق دارد. کوتاه است، فشرده است و برای بسیاری از دانشجوها فرصتی است برای پاس کردن چند واحد باقیمانده و نزدیک شدن به فارغالتحصیلی. کلاسها در چند هفته جمع میشوند و امتحانها تقریباً بلافاصله بعد از پایان جلسات شروع میشوند.
اما دردسر فقط فشردگی کلاسها نیست.
بخش بزرگی از دانشجوهای ترم تابستان، دانشجوی مهمان یا شهرستانی هستند. آنها برای گذراندن چند واحد به واحد دیگری رفتهاند و حالا برای چند ساعت امتحان باید دوباره راهی همان شهر شوند.
این در حالی است که در بسیاری از واحدها، خوابگاههای دانشجویی در ترم تابستان فعال نیستند یا ظرفیت پذیرش ندارند. یعنی دانشجو علاوه بر هزینه بلیت، باید به فکر هتل، مهمانسرا یا اجاره اقامتگاه هم باشد؛ هزینهای که برای خیلی از خانوادهها اصلاً ساده نیست.
اینجاست که بحث عدالت آموزشی مطرح میشود.
دو دانشجو که قرار است در یک درس و با یک معیار ارزیابی شوند، شرایط یکسانی ندارند. یکی فقط چند دقیقه راه دارد تا به جلسه امتحان برسد؛ دیگری باید بلیت بگیرد، مسیر طولانی طی کند و شاید برای چند ساعت امتحان، هزینهای بدهد که برای خیلی از خانوادهها رقم کمی نیست.
این تصمیم در شرایط عادی هم قابل بحث است، اما در شرایط امروز، حساسیت آن بیشتر شده. قطعیهای مکرر برق، مشکلات اینترنت، نگرانی خانوادهها از شرایط امنیتی برخی شهرها و فشار روانی که بسیاری از دانشجوها تجربه میکنند، همه عواملی هستند که نمیتوان ساده از کنارشان گذشت.
وقتی …
