به گزارش اقتصادنیوز، جامعه ایران با مجموعهای از فشارهای همزمان مواجه است؛ از کاهش قدرت خرید و افزایش هزینههای زندگی گرفته تا نااطمینانی نسبت به آینده. در کنار این فشارهای اقتصادی، تجربه یک دوره پرتنش امنیتی و جنگی نیز بار روانی و اجتماعی تازهای به جامعه تحمیل کرده است.
پرسش اصلی این است که این فشارهای انباشتهشده تا چه اندازه توان تحمل جامعه را کاهش داده و آیا سرمایه اجتماعی، بهعنوان یکی از مهمترین عوامل حفظ انسجام اجتماعی، در مسیر فرسایش قرار گرفته است؟
خبر مرتبط جامعه ایران در لبه «تابآوری اقتصادی» | جاجرمی: مردم دنبال رفع «یک نیاز» نیستند، مطالبه آنها تغییر و اصلاحات اقتصادی است
اقتصادنیوز:ایمانی جاجرمی، جامعه شناس، معتقد است؛ در صحنه سیاست ایران نبود یا ضعف نهادهای واسط قابل اعتماد بین مردم و دولت سبب شده تا فضای گفت وگو از میان برود و شهروندان چاره ای جز انتخاب میان دو گزینه «مقاومت پرهزینه» و «انزوا» نداشته باشند.
امانالله قراییمقدم، جامعهشناس، معتقد است با وجود همه مشکلات اقتصادی و معیشتی، هنوز سرمایه اجتماعی و حس همبستگی در جامعه ایران وجود دارد؛ اما هشدار میدهد که تداوم فشارهای اقتصادی و کاهش امید به آینده میتواند این سرمایه را تضعیف کند.
او تأکید دارد که اقتصاد، زیربنای بسیاری از تحولات اجتماعی است و دولت برای حفظ اعتماد عمومی باید بیش از هر چیز بر بهبود شرایط زندگی مردم تمرکز کند.
گفتوگو با امانالله قراییمقدم، جامعهشناس را در اقتصادنیوز بخوانید.
****
*آقای قرایی مقدم! در سالهای اخیر جامعه ایران همزمان با فشارهای اقتصادی، کاهش قدرت خرید، نااطمینانی و تجربه یک دوره پرتنش مواجه بوده است. از نگاه جامعهشناسی، وضعیت سرمایه اجتماعی و تابآوری مردم را چگونه ارزیابی میکنید؟ چه نشانههایی برای سنجش این وضعیت وجود دارد؟
سرمایه اجتماعی، همدلی و همبستگی، مهمترین عنصر نگهدارنده یک کشور است. جامعهشناسانی مانند فرانسیس فوکویاما نیز بر این موضوع تأکید کردهاند که سرمایه اجتماعی در واقع نوعی چسبندگی اجتماعی ایجاد میکند؛ یعنی باعث میشود سایر سرمایههای یک کشور، از سرمایه انسانی گرفته تا سرمایه طبیعی و تکنولوژیک، بتوانند در کنار یکدیگر کارایی …
