کنایه همتی به وزیر خزانه‌داری آمریکا: اگر اقتصاد ایران در آستانه فروپاشی بود/ چرا از توافق حرف می‌زنید؟

به گزارش تابناک؛ مجیب حسنی با تشریح برنامه‌های سیستان و بلوچستان برای رفع موانع مرز ریمدان، از عملیاتی شدن فعالیت ۲۴ ساعته این مرز با طرف پاکستانی و آغاز اجرای قرارداد حدود ۴ هزار میلیارد تومانی برای ارتقای محور ارتباطی چابهار ـ ریمدان خبر داد و گفت: مجموعه این اقدامات با هدف رفع گره‌های زیرساختی، تسهیل تجارت و افزایش ظرفیت مبادلات در این مرز دنبال می‌شود.

معاون هماهنگی امور اقتصادی استاندار سیستان و بلوچستان اظهار داشت: توافق ایران و پاکستان برای افزایش حجم تجارت دوجانبه تا ۱۰ میلیارد دلار نیازمند برنامه‌ریزی دقیق و همراهی دستگاه‌های ملی و استانی است و ریمدان می‌تواند یکی از مسیر‌های مهم تحقق این هدف باشد.

وی با اشاره به پیشینه فعالیت مرز ریمدان افزود: این مرز در روز‌های پایانی مردادماه سال ۱۳۹۵ با مصوبه مجلس به‌عنوان مرز رسمی شناخته شد، اما فعال‌سازی آن به‌عنوان مسیر رسمی تجارت تا بهمن‌ماه ۱۳۹۹ به طول انجامید.

حسنی ادامه داد: ریمدان در سال‌های نخست فعالیت با توقف چندساله و کمبود زیرساخت مواجه بود، اما امروز ظرفیت فعالیت این مرز به حدود دو تا سه برابر برآورد‌های اولیه رسیده است.

ریمدان از ظرفیت اولیه عبور کرد

معاون هماهنگی امور اقتصادی استاندار سیستان و بلوچستان با اشاره به افزایش تردد ناوگان تجاری در ریمدان گفت: ظرفیت پذیرش این مرز در گذشته حدود ۳۰۰ تا ۵۰۰ کامیون در روز بود، اما اکنون تردد به بیش از ۷۰۰ دستگاه و در مقاطعی به حدود ۷۸۰ کامیون در روز رسیده است.

وی افزود: با توجه به افزایش ظرفیت تردد، مدیریت خروج کامیون‌ها از گمرکات مبدأ باید متناسب با ظرفیت پذیرش مرز انجام شود تا از ایجاد تراکم و اختلال در روند تجارت جلوگیری شود.

حسنی تصریح کرد: پس از توافق با طرف پاکستانی برای ۲۴ ساعته شدن فعالیت مرز، مدیران دستگاه‌های مختلف در نقطه صفر مرزی حضور پیدا کردند و پس از عملیاتی شدن این توافق، در حوزه کامیون‌های حامل کالا‌های صادراتی و وارداتی رشد بیش از دو برابری ثبت شد.

وی با قدردانی از مرزبانان، کارکنان گمرک، منطقه آزاد، پایانه، تجار، فعالان اقتصادی و رانندگان اظهار کرد: شرایط ریمدان هنوز ایده‌آل نیست و برخی مشکلات و آسیب‌ها متوجه فعالان این مرز شده است که بابت این مسائل عذرخواهی می‌کنم.

قرارداد ۴ همتی برای جاده چابهار- ریمدان

معاون استاندار سیستان و بلوچستان یکی از چالش‌های مهم ریمدان را وضعیت محور ارتباطی منتهی به نقطه صفر مرزی عنوان کرد و گفت: مسیر حدود ۵۰ کیلومتری منتهی به مرز، با وجود ظرفیت بین‌المللی ریمدان، همچنان با استاندارد‌های مورد نیاز فاصله دارد و باید سال‌ها پیش برای ارتقای آن اقدام می‌شد. برای ارتقای این محور، قراردادی به ارزش حدود ۴ هزار میلیارد تومان منعقد شده و پروژه در حال اجراست.

وی خاطرنشان کرد: بر اساس برنامه‌ریزی انجام‌شده، امیدواریم ۲۵ کیلومتر نخست این مسیر حداکثر طی یک ماه آینده آماده شود و ۲۵ کیلومتر باقی‌مانده نیز طی شش ماه آینده به نقطه صفر مرزی متصل شود.

معاون هماهنگی امور اقتصادی استاندار سیستان و بلوچستان تأکید کرد: توسعه مسیر دسترسی به ریمدان یکی از الزامات اصلی برای استفاده از ظرفیت واقعی این مرز است و ارتقای زیرساخت جاده‌ای باید همگام با افزایش مبادلات تجاری دنبال شود.

طراحی ۴ کریدور تجاری برای پاکستان

حسنی با تأکید بر اینکه توسعه تجارت با پاکستان صرفاً به مرز ریمدان محدود نمی‌شود، گفت: مرز‌های میرجاوه، کوهک، پیشین و ریمدان در قالب چهار کریدور تجاری در برنامه استان برای توسعه ارتباط اقتصادی با پاکستان قرار گرفته‌اند.

وی افزود: در کنار ظرفیت مرز‌های زمینی، تجارت دریایی از طریق چابهار و توسعه تجارت هوایی نیز در برنامه‌های استان برای افزایش مبادلات با پاکستان مورد توجه قرار دارد.

معاون استاندار سیستان و بلوچستان با اشاره به نقش مرز‌های استان در تامین نیاز‌های کشور اظهار کرد: در چهار ماه نخست سال بیش از ۳۰۰ هزار تن برنج از طریق مرز‌های سیستان و بلوچستان وارد کشور شده و مرز‌های استان در تأمین کالا‌های اساسی، استمرار فعالیت واحد‌های تولیدی و توسعه صادرات نقش مهمی داشته‌اند.

ریمدان از مرز تجاری تا کریدور راهبردی

حسنی از پیگیری برای افزایش ظرفیت پایانه ریمدان خبر داد و گفت: ایجاد یک لاین دیگر در طرف پاکستانی و بازنگری در طرح جامع پایانه رسمی ریمدان در حال پیگیری است.

وی افزود: هدف این است که ظرفیت‌های منطقه آزاد، پایانه، بازارچه و ظرفیت‌های قانونی تجارت به‌صورت همزمان مورد استفاده قرار گیرد تا امکان افزایش مبادلات و ارائه خدمات بهتر به فعالان اقتصادی فراهم شود.

معاون هماهنگی امور اقتصادی استاندار سیستان و بلوچستان یکی دیگر از مطالبات جدی استان را تعیین متولی مشخص برای مدیریت مرز‌ها عنوان کرد و گفت: متولی مرز در کشور همچنان به‌صورت مشخص تعیین نشده و این موضوع از طریق هیئت دولت در حال پیگیری است.

حسنی در پایان تاکید کرد: نگاه استان به ریمدان صرفاً بخشی نیست؛ این مرز ظرفیت تبدیل شدن به یک کریدور راهبردی تجارت ایران و پاکستان را دارد و با رفع مشکلات زیرساختی، اصلاح رویه‌های تجاری و تقویت همکاری با طرف پاکستانی می‌توان آینده روشن‌تری برای این مرز و اقتصاد منطقه رقم زد.

به گزارش ایبنا به نقل از ایسنا، قیمت نفت خام برنت پس از افزایش ۲.۴ درصدی در معاملات روز پنجشنبه، چهار سنت افزایش یافت و به ۹۳ دلار و ۸۲ سنت در هر بشکه رسید. قیمت نفت خام وست تگزاس اینترمدیت آمریکا پس از افزایش ۲.۳ درصدی در معاملات روز گذشته، ۶ سنت کاهش یافت و به ۸۶ دلار و ۷۸ سنت در هر بشکه رسید.

در طول پنج روز افزایش، نفت برنت بیش از هفت درصد و وست تگزاس اینترمدیت بیش از هشت درصد افزایش یافتند و به بالاترین حد خود از ۲۴ ژوئیه رسیدند.

قیمت‌ها به دلیل نگرانی‌ها از تبعات تجاوز آمریکایی صهیونی به ایران که به معنای ادامه کاهش عرضه از سوی تولیدکنندگان بزرگ نفت مانند عربستان سعودی، عراق، امارات متحده عربی و کویت خواهد بود، افزایش یافته است.

جیووانی استانوو، تحلیلگر موسسه مالی یو بی اس گفت: «تنش‌ها در خاورمیانه همچنان بالاست و زمینه را برای اختلالات بیشتر در عرضه فراهم می‌کند. کاهش صادرات نفت از خاورمیانه بار دیگر بازار نفت را محدود می‌کند.»

طبق آخرین داده‌های کشتیرانی، ترافیک کشتیرانی از طریق تنگه هرمز در روز چهارشنبه نسبت به روز قبل بدون تغییر بود و تنها ۹ کشتی از این آبراه عبور کردند که بسیار کمتر از سطح قبل از جنگ است. پیش از جنگ تحمیلی علیه ایران، محموله‌هایی معادل حدود یک پنجم مصرف جهانی از طریق این آبراه جابجا می‌شد.

جنگ همچنین بر عرضه سوخت‌های پالایش شده تاثیر گذاشته و موجودی‌ها را کاهش داده است، به طوری که نفت خام کمتری در دسترس پالایشگاه‌ها قرار دارد.

بر اساس گزارش رویترز، اداره اطلاعات انرژی آمریکا روز چهارشنبه اعلام کرد که ذخایر سوخت تقطیری ایالات متحده، از جمله دیزل و نفت گرمایشی، هفته گذشته برای سومین هفته متوالی کاهش یافت. با این حال، موجودی نفت خام به طور غیرمنتظره‌ای ۴.۴ میلیون بشکه افزایش یافت.

«روز دی اقتصادی» ترامپ؛ چین و آینده بازار خودرو ایرانترامپ

تهدید «روز دی اقتصادی» ترامپ می‌تواند همکاری چین با ایران را پرریسک‌تر کند؛ تغییری که احتمالاً وابستگی بازار خودرو ایران به برندهای چینی را افزایش می‌دهد.

رئیس‌جمهور آمریکا بار دیگر ایران را با شدیدترین عبارات تهدید کرده است. هرچند تهدید و تحریم تازگی ندارد و واکنش احتمالی ایران نیز تا حدی قابل پیش‌بینی است، یک پرسش مهم باقی می‌ماند؛ «روز دی اقتصادی» ترامپ چه معنایی برای چین و آینده بازار خودرو ایران دارد؟

به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، اگر «روز دی اقتصادی» ترامپ از یک تهدید سیاسی به برنامه‌ای عملیاتی تبدیل شود، اثر آن بر بازار خودرو ایران بیش از آنکه در توقف تولید یا واردات یک برند و مدل مشخص دیده شود، در رفتار شرکای تجاری ایران خود را نشان خواهد داد. در این میان، چین مهم‌ترین بازیگر است؛ کشوری که هم خریدار نفت ایران است، هم اصلی‌ترین تأمین‌کننده خودرو و قطعات بازار ایران و هم رقیب اقتصادی آمریکا. باید دید پکن در برابر فشار جدید واشنگتن تا کجا کنار ایران می‌ایستد.«روز دی» یعنی چه؟

ترامپ با استفاده از عبارت Economic D-Day یا «روز دی اقتصادی» به عملیات معروف متفقین در نرماندی در سال ۱۹۴۴ اشاره کرده است؛ عملیاتی که آغازگر مرحله‌ای تعیین‌کننده در جنگ جهانی دوم بود. در ادبیات سیاسی، D-Day به معنای آغاز اقدامی بزرگ و سرنوشت‌ساز است.

ترامپ با این تعبیر می‌خواهد نشان دهد فشار اقتصادی علیه ایران قرار است وارد مرحله‌ای تازه شود؛ مرحله‌ای که فقط اقتصاد ایران را هدف نمی‌گیرد، بلکه کشورها، شرکت‌ها و شبکه‌هایی را نیز تحت فشار قرار می‌دهد که امکان ادامه تجارت را برای ایران فراهم می‌کنند. برای بازار خودرو، همین بخش اهمیت بیشتری دارد.چین؛ بازیگر اصلی

چین در این معادله جایگاهی متفاوت دارد. رابطه تهران و پکن صرفاً تجاری نیست. چین نفت ایران را با شرایطی جذاب خریداری می‌کند و در مقابل، ایران یکی از بازارهای کالاهای چینی در منطقه است؛ از خودرو و قطعه گرفته تا تجهیزات صنعتی.

در سال‌های اخیر، خودرو به یکی از ملموس‌ترین نشانه‌های این رابطه تبدیل شده است. برندهای چینی در بازار ایران حضور پررنگی پیدا کرده‌اند و بخش بزرگی از خلأ ایجادشده پس از خروج خودروسازان بزرگ اروپایی، کره‌ای و ژاپنی را پر کرده‌اند.

اگر آمریکا بخواهد فشار اقتصادی جدید را به خریداران نفت ایران و شرکت‌های همکار تهران گسترش دهد، صنعت و بازار خودرو نیز به‌طور مستقیم وارد این تقابل خواهد شد.نفت ارزان، انگیزه پکن

چین یک دلیل اقتصادی جدی برای ادامه رابطه با ایران دارد؛ نفت ارزان‌تر.

هرچه فشار تحریمی بیشتر شود، قدرت چانه‌زنی ایران در فروش نفت کاهش می‌یابد و احتمال افزایش تخفیف‌ها بیشتر می‌شود. برای پالایشگاه‌های چینی، به‌خصوص مجموعه‌هایی که ارتباط کمتری با بازارهای غربی دارند، چنین شرایطی می‌تواند جذاب باشد.

ایران نیز به بازار چین نیاز دارد. به همین دلیل، میان دو کشور نوعی معامله اقتصادی شکل گرفته که در آن نفت، کالا، خودرو و قطعه می‌توانند بخشی از یک شبکه بزرگ‌تر مبادله باشند. مشکل از جایی آغاز می‌شود که هزینه ادامه این تجارت برای شرکت‌های چینی افزایش پیدا کند.چین تا کجا ریسک می‌کند؟

پکن میان دو منفعت بزرگ قرار گرفته است؛ دسترسی به انرژی ارزان ایران و حفظ ارتباط با اقتصاد جهانی.

خودروساز چینی که بخش عمده فعالیتش به چین و بازارهای غیرغربی محدود است، احتمالاً ریسک بیشتری برای ادامه همکاری با ایران می‌پذیرد. در مقابل، برندی که در اروپا یا آمریکا حضور دارد، سرمایه‌گذاری خارجی گسترده‌ای انجام داده یا به شبکه مالی بین‌المللی وابسته است، نمی‌تواند به‌سادگی تحریم‌های آمریکا را نادیده بگیرد.

همین مسئله می‌تواند آینده بازار خودرو ایران را تغییر دهد. احتمالاً همه برندهای چینی رفتار یکسانی نخواهند داشت. شرکت‌های بزرگ‌تر و جهانی‌تر محتاط‌تر می‌شوند و مجموعه‌های کم‌ارتباط‌تر با غرب، فضای بیشتری برای ادامه همکاری پیدا می‌کنند؛ البته مانند سال‌های اخیر، به‌شکل غیرمستقیم و چراغ‌خاموش.تقابل پکن و واشنگتن

موضوع زمانی حساس‌تر می‌شود که فشار آمریکا مستقیماً شرکت‌های چینی را هدف بگیرد.

آمریکا پیش‌تر نیز پالایشگاه‌ها و شرکت‌های چینی مرتبط با خرید نفت ایران را تحریم کرده و پکن در برابر برخی اقدامات واشنگتن واکنش نشان داده است. اگر «روز دی اقتصادی» به تحریم گسترده‌تر شرکت‌های چینی منجر شود، پرونده ایران می‌تواند به یکی دیگر از میدان‌های رقابت اقتصادی چین و آمریکا تبدیل شود.

بااین‌حال، نباید انتظار داشت چین برای ایران وارد جنگی اقتصادی و تمام‌عیار شود. حجم تجارت چین با آمریکا و اروپا بسیار بزرگ‌تر از تجارت این کشور با ایران است. سناریوی محتمل‌تر این است که پکن همکاری با تهران را حفظ کند، اما شکل آن را گزینشی‌تر و کم‌ریسک‌تر سازد.تجربه ۱۳۹۷ هنوز زنده است

بازار خودرو ایران یک بار این منطق را تجربه کرده است. پس از خروج آمریکا از برجام در سال ۱۳۹۷، شرکت‌های بزرگ اروپایی یکی پس از دیگری از ایران فاصله گرفتند. برای شرکتی که بازار مهمی در اروپا یا آمریکا دارد، ادامه فعالیت در ایران به‌اندازه‌ای ارزشمند نبود که خطر از دست دادن بازارهای بزرگ‌تر یا مواجهه با تحریم‌های آمریکا را بپذیرد.

به همین دلیل، نباید انتظار داشت برندهای جهانی که بازار قدرتمندی در اروپا دارند یا با شرکای آمریکایی و اروپایی همکاری می‌کنند، در دوره تازه فشار به‌راحتی وارد بازار ایران شوند یا فعالیت خود را گسترش دهند.

این همان درسی است که بازار خودرو ایران از سال ۱۳۹۷ گرفته است؛ برندها فقط به جذابیت بازار ایران نگاه نمی‌کنند، بلکه هزینه ماندن در آن را نیز می‌سنجند.همسایه‌ها چه می‌کنند؟

رفتار همسایگان نیز یکسان نخواهد بود. روسیه از نظر سیاسی نزدیک‌ترین گزینه به ایران است و تجربه تحریم باعث شده سازوکارهای همکاری غیرغربی را بهتر بشناسد. اقتصاد روسیه نیز زیر فشار تحریم قرار دارد و بعید است مسکو برای همکاری با ایران هزینه‌ای فراتر از منافع خود بپردازد.

ترکیه از یک‌سو رابطه اقتصادی مهمی با ایران دارد و از سوی دیگر به اروپا و نظام مالی غرب وابسته است. ازاین‌رو احتمالاً همکاری را در حوزه‌های کم‌ریسک حفظ می‌کند، اما در برابر تحریم‌های ثانویه محتاط خواهد بود.

پاکستان نیز می‌تواند روابط اقتصادی خود با ایران را ادامه دهد، ولی وضعیت اقتصادی و نیاز این کشور به تعاملات خارجی باعث می‌شود در برابر فشار آمریکا حساب‌شده رفتار کند.

در جنوب، عراق و کشورهای حاشیه خلیج فارس نیز با همین دوگانگی مواجه‌اند. ایران برای آن‌ها یک شریک اقتصادی مهم است، اما ارتباط با اقتصاد جهانی و آمریکا محدودیت‌هایی ایجاد می‌کند. پس از جنگ رمضان، رابطه ایران با کشورهای حاشیه خلیج فارس نیز دیگر مانند گذشته نیست. همسایگی به معنای همراهی کامل با ایران نخواهد بود.سه آینده برای بازار خودرو

در چنین شرایطی، سه سناریو را می‌توان برای بازار خودرو ایران تصور کرد.

در سناریوی نخست، چین می‌ماند اما محتاط‌تر عمل می‌کند. برندهای کم‌ریسک‌تر به همکاری ادامه می‌دهند و بازار ایران همچنان به محصولات چینی دسترسی خواهد داشت.

در سناریوی دوم، فشار آمریکا افزایش می‌یابد و شرکت‌های بزرگ‌تر چینی نیز عقب می‌نشینند. در این حالت، تنوع برندها و مدل‌ها کاهش پیدا می‌کند و نقش شرکت‌های کوچک‌تر و واسطه‌ها پررنگ‌تر می‌شود.

در سناریوی سوم، مسئله از تحریم ایران فراتر می‌رود و به بخشی از تقابل اقتصادی چین و آمریکا تبدیل می‌شود. در چنین وضعی، ایران می‌تواند برای پکن به یکی از میدان‌های آزمون مقاومت اقتصادی در برابر واشنگتن تبدیل شود.

محتمل‌ترین مسیر، همان سناریوی میانه است؛ چین کنار ایران می‌ماند، اما نه به هر قیمت. برای بازار خودرو ایران نیز «روز دی اقتصادی» الزاماً به معنای پایان حضور خودروهای چینی نیست. حتی ممکن است وابستگی این بازار به چین بیشتر شود؛ با برندهایی که برای همکاری با ایران ریسک کمتری دارند و روابطی که محتاطانه‌تر، غیرمستقیم‌تر و پیچیده‌تر از گذشته شکل می‌گیرند.

بیشتر بخوانید: ترامپ از کوبنده‌ترین تحریم‌ها گفت؛ خداحافظی با خودروهای چینی و وارداتی در بازار ایران؟ آیا گارانتی خودروهای چینی باطل شده است؟ نگرانی‌های بازار خودرو از گزارش‌های فریبنده غربی‌ها نه واردات خودرو داریم نه طراحی قوی؛ مردم تحمل کنند مذاکره با ژاپن چه تاثیری روی خودروسازی دارد؟ تازه ترین اخبار و ویدیوهای خودرویی را در کانال تلگرام و اینستاگرام اسب بخار دنبال کنید. تحریم آمریکا ترامپ