به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد، بهروز هادیزنوز؛ اقتصاددان در سرمقاله امروز روزنامه دنیای اقتصاد نوشت: تحریمهای طولانیمدت به عاملی ساختاری در اقتصاد ایران تبدیل شدهاند که اثرات تخریبی آنها ناشی از همزمانی فشارهای خارجی با ضعفهای نهادی، تعدد مراکز تصمیمگیری، کسری بودجه، ناکارآمدی سیاست خارجی و فرسایش سرمایه اجتماعی است.
این وضعیت اقتصاد را از صادرات رسمی و شفاف به سمت سازوکارهای غیررسمی، پرهزینه و کمبازده سوق داده است.
پیامدهای این روند در چند محور اصلی نمایان است:
۱. کاهش درآمدهای نفتی و انزوای مالی: فروش نفت با تخفیفهای سنگین، هزینههای مبادله بالا و اتکا به خریداران محدود، به همراه قطع ارتباط با شبکه بانکی جهانی، بسترساز گسترش رانت، فساد و سلطه نهادهای شبهدولتی شده است.
۲. فرسایش تولید و بحران انرژی: ناتوانی در جذب سرمایه و فناوری، بهرهوری و رقابتپذیری را کاهش داده است. بهرغم داشتن منابع عظیم، بخش انرژی با قطعی برق و کمبود گاز روبهروست.
۳. آسیبهای اجتماعی و نهادی: تورم مزمن و نااطمینانی، طبقه متوسط و سرمایه انسانی را تضعیف کرده، افق برنامهریزی را کوتاهتر ساخته و شکاف دولت-ملت را افزایش داده است.
اگرچه ایران ظرفیتهایی چون بازار بزرگ، موقعیت ژئوپلیتیک و نیروی انسانی متخصص دارد، اما این عوامل …
