ولی الله سیف تحلیلگر اقتصادی و رئیس کل اسبق بانک مرکزی در یادداشتی درباره وضعیت مبادلات تجاری کشور در شرایط تشدید تحریم های اقتصادی و محاصره دریایی نوشت:
تشدید تحریمها بدون تردید هزینه و ریسک تجارت خارجی ایران را افزایش میدهد، اما لزوماً به معنای توقف تجارت خارجی یا ناتوانی کشور در تسویه مبادلات نیست. ایران طی سالهای طولانی تحریم، تجربه قابلتوجهی در یافتن مسیرهای تجاری، انتقال منابع و تسویه نتیجه مبادلات به دست آورده است. این تجربه، سرمایهای مهم برای مدیریت شرایط دشوار آینده است. مسئله اصلی آن است که این ظرفیتها در چارچوبی شفاف، منسجم و تحت نظارت به کار گرفته شوند.
از این منظر، وظیفه سیاستگذار فقط یافتن راههای جدید برای ادامه تجارت نیست؛ بلکه باید دستورالعملهایی طراحی کند که ضمن تسهیل فعالیت اقتصادی، امکان رانت، فساد، افزایش ریسک و دور زدن مقررات را کاهش دهد. نظارت نباید به معنای بستن مسیرهای تجارت باشد و تسهیل تجارت نیز نباید به معنای کنار گذاشتن نظارت باشد.
همین نگاه را باید در سیاست ارزی نیز دنبال کرد. مهمترین خطا آن است که سیاست ارزی را صرفاً به کنترل و پایین نگه داشتن نرخ ارز تقلیل دهیم. در شرایطی که اقتصاد با تورم مزمن، محدودیتهای ارزی، تحریم، نااطمینانی سیاسی و کاهش قدرت پیشبینی فعالان اقتصادی مواجه است، هدف سیاست ارزی باید ایجاد ثبات، کاهش نااطمینانی، حفظ ذخایر ارزی و جلوگیری از شکلگیری شوکهای شدید در بازار باشد. مسئله اصلی، نرخ ارز نیست؛ آسیبپذیری اقتصاد است
تجربه سالهای گذشته نشان داده است که پایین نگه داشتن مصنوعی نرخ ارز برای مدت طولانی، الزاماً به ثبات پایدار منجر نمیشود. اگر نرخ ارز با واقعیتهای اقتصادی فاصله بگیرد، تقاضا برای ارز افزایش مییابد، عرضه کاهش پیدا میکند، شکاف میان نرخهای رسمی و بازار گسترش مییابد …
