فاطمه صالحی: اقتصاد دیجیتال ایران در مسیر تبدیل شدن به یکی از بخشهای پیشران اقتصاد، با یک محدودیت زیرساختی جدی مواجه است؛ محدودیتی که نه به کمبود تقاضا برای خدمات دیجیتال، بلکه به دسترسی پایدار به انرژی بازمیگردد. توسعه مراکز داده، خدمات ابری، پردازشهای سنگین، هوش مصنوعی و سایر فناوریهای نوین، نیاز این بخش به برق را افزایش داده و در شرایطی که شبکه برق کشور با ناترازی مواجه است، تامین انرژی به یکی از پیششرطهای تحقق اهداف توسعه دیجیتال تبدیل شده است.
براساس آمار وزارت ارتباطات، سهم اقتصاد دیجیتال در کشور 7.14 درصد است و قرار است در پایان برنامه هفتم توسعه به ۱۰ درصد از تولید ناخالص ملی برسد. در این مسیر، توسعه زیرساختهای ارتباطی، ذخیرهسازی و پردازش سریع از جمله الزامات افزایش سهم اقتصاد دیجیتال عنوان شده است؛ اما رشد این زیرساختها بدون تامین برق پایدار با محدودیت مواجه خواهد شد. اقتصاد دیجیتال برخلاف بسیاری از بخشهای خدماتی، تنها به اینترنت و شبکه ارتباطی وابسته نیست؛ بلکه بخش مهمی از زنجیره ارزش آن بر مراکز داده و تجهیزات پردازشی استوار است که مصرفکننده مستقیم برق محسوب میشوند. به همین دلیل، استمرار توسعه این بخش نیازمند آن است که مساله انرژی همزمان با توسعه فناوری مورد توجه قرار گیرد. اقتصاد دیجیتال در انتظار برق پایدار
آرش نجفی، رئیس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی ایران، در گفتوگو با «دنیای اقتصاد» با اشاره به ضرورت تغییر رویکرد فعالان اقتصاد دیجیتال در تامین انرژی، گفت: در کوتاهمدت یکی از مسیرهای قابلاتکا برای تامین برق مورد نیاز این بخش، استفاده از ظرفیت بورس انرژی و خرید برق از این مسیر است. او افزود: برای عبور از محدودیتهای فعلی، باید برای حوزههای مختلف برنامه کوتاهمدت، میانمدت و بلندمدت داشت و اقتصاد دیجیتال نیز …
