ترانه «ارواح در آسمان» (Spirit in the Sky) شاید ترانهای درباره رفتن و رخت بستنی طبیعی باشد، اما سقوط و ورشکستگی شرکت هواپیمایی اسپریت (Spirit) یک مرگ طبیعی و عادی نبود، بلکه زنگ خطری درباره دولتی است که ابتدا پاهای بازار را شکست و سپس به آن یک صندلی چرخدار پیشنهاد داد! واشنگتن جلوی ادغام بخش خصوصی را گرفت؛ ادغامی که میتوانست هواپیماها، کارکنان، مسیرهای پروازی و مشتریان اسپریت را در قالب یک شرکت هواپیمایی فعال و سودآور حفظ کند. سپس، وقتی آسیبها وارد آمد و کار از کار گذشت، واشنگتن حتی به این فکر افتاد که آیا مالیاتدهندگان باید تاوان و هزینه جمعآوری این خرابی را بپردازند یا خیر.
اسپریت یک شرکت هواپیمایی لوکس و مجلل نبود. این شرکت اغلب به خاطر هزینههای جانبی، صندلیهای تنگ و خدمات بسیار پایه و ابتداییاش مورد مسخره قرار میگرفت. اما دقیقا نقطه قوت و فلسفه وجودیاش همین بود! اسپریت به مسافرانی خدمترسانی میکرد که به قیمت حساس بودند و امکان مسافرت برایشان مهمتر از رفاه و راحتی در طول پرواز بود. برای بسیاری از دانشجویان و خانوارهای طبقه کارگر و کمدرآمد، اسپریت پرواز کردن را امکانپذیر میساخت. این شرکت بخش خاصی از بازار را پوشش میداد که شرکتهای هواپیمایی بزرگتر انگیزهای نداشتند با انضباط قیمتی مشابه به آن خدمترسانی کنند.
در روز شنبه ۲مه۲۰۲۶، دیو دیویس، مدیرعامل اسپریت گفت: «برای بیش از ۳۰سال، اسپریت ایرلاینز نقشی پیشگامانه در ارزانتر کردن سفرها و نزدیکتر کردن مردم به یکدیگر ایفا کرد و در عین حال، مقرونبهصرفهبودن را به کل صنعت پرواز تزریق کرد.» این شرکت هواپیمایی در دوران اوج خود روزانه صدها پرواز انجام میداد و حدود ۱۷هزار نفر را در استخدام داشت. اگرچه افزایش قیمت نفت در پی آغاز جنگ با ایران ممکن است ضربه نهایی را …
