۳ روز پیش، در حالی که مردم منطقه کوهستانی شمال کشور نپال، مشغول کار و فعالیت بودند، حوالی ۹ صبح، ناگهان سیلاب عظیم و قدرتمندی وارد منطقه میشود.
فیلم یکی از دوربینهای مداربسته در نقاط مرزی نپال، صحنههای هالیوودی از «حلشدن یک ساختمان بزرگ چندین طبقه داخل سیل با ارتفاع آب ۹ متر در عرض چند ثانیه» را در همان روز اول حادثه به تصویر کشید.
یک روستا در مسیر ورود «سیلاب ناگهانی»، کاملاً محو شده است. تعداد زیادی از خانههای رنگی کنار مسیر سیلاب نیز دیگر جای خودشان نیستند.
تقریبا تمام مناطق مسکونی مستقر در مسیری که «سیلابناگهانی» آن را شکل داد، از بین رفتهاند و امکان سکونت ندارند. ماجرای «سیلابناگهانی» چه بود؟
جهت رودخانه اصلی در مرز نپال و از مبدا ارتفاعات هیمالیا، این مسیر سیلابی ویرانگر نیست.
اتفاقی که صبح چهارشنبه به واسطه «ذوبشدن یکیاز یخچالها طبیعی بزرگ» در بالادست رخ میدهد، باعث ریزش کوه یخ به همراه سنگ به داخل رودخانه میشود، آب با حجم زیاد برای مدتی پشت این سد طبیعی انباشته میشود و در نهایت با شکست سد، «سیلابناگهانی» آغاز و با انحراف از مسیر اصلی رودخانه، «بحران تخریب و تلفات» را آغاز میکند.
بیش از ۵۵۰ نفر تا روز جمعه، کشته شدهاند و حداقل به همین تعداد توریست مفقود هستند. چرا «ویرانی نپال» باید برای ایران مهم باشد؟
بحثهایی بین مقامات نپال و چین برسر «امکان پیشگیری از تلفات انسانی هنگام ورود سیلاب ناگهانی» شکل گرفته است.
سیلابها را میتوان با سامانه «هشدار سریع سیل» از بالادست، مبدا بروز سیل، فهمید و در پاییندست، هشدار …
