
نیویورکتایمز در گزارشی با اشاره به تنشهای خاورمیانه و تاثیر آن بر بهای نفت، نوشت: دنیا با کمبود نفت مواجه نیست؛ مشکل این است که ظرفیت و فضای کافی برای تبدیل نفت به سوخت ندارد؛ بدین معنا که قیمت فرآوردههای پالایشی همچون بنزین همچنان بالا خواهد ماند؛ و حل این مشکل میتواند به مراتب آزاردهندهتر باشد و زندگی را برای آمریکاییها ناخوشایند کند. نیویورکتایمز در این گزارش مینویسد: هر زمان که دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا مدعی یک توافق صلح احتمالی دیگر با ایران میشود، قیمت نفت خام اندکی پایین میآید و آمریکاییها به غلط تصور میکنند که قیمت بنزین و گازوئیل هم به دنبال آن کاهش خواهد یافت؛ اما نفت خام متر و معیار مناسبی برای سنجش فشاری نیست که آمریکاییها در جایگاههای سوخت احساس میکنند. قیمت نفت خام تا پایان جولای حدود ۲۵ درصد از اوج خود در آوریل کاهش یافت، در حالی که قیمت بنزین پس از رسیدن به حدود ۴.۵۰ دلار در هر گالن در ماه مه، تنها حدود ۹ درصد پایین آمده بود.
همزمان با رنگ باختن دوباره چشمانداز صلح، قیمت بنزین و گازوئیل بار دیگر روند صعودی گرفت؛ بهطوری که قیمت بنزین در سطح ملی به ۴.۰۷ دلار و قیمت گازوئیل به ۵.۴۷ دلار در هر گالن رسید.
به نوشته این رسانه، تمرکز صرف بر قیمت نفت خام گمراهکننده است؛ تا اندازهای شبیه این است که قیمت گندم را دنبال کنید، در حالی که چیزی که واقعا میخرید نان است. معیاری که باید دنبال کرد، چیزی است که «کرک اسپرد/ crack spread» خوانده میشود؛ یعنی اختلاف بین هزینه یک بشکه نفت خام و قیمت فرآوردههای پالایشی که از آن مشتق میشوند. اگر بخواهیم دقیقتر شویم، این شاخص اغلب با عنوان «اسپرد ۳-۲-۱» شناخته میشود؛ روشی که قیمت فرآوردهها …











