اوکراین درتابستان امسال یکی از بلندپروازانهترین کارزارهای جنگی خود علیه روسیه را آغاز کرد. این کشور پهپادهایش را به عمق خاک روسیه فرستاد و برخی از بزرگترین پالایشگاههای نفت این کشور را هدف قرار داد؛ حملاتی که به کمبود سوخت در سراسر روسیه منجر شد. در برخی مناطق، روسها تا ۶۹ ساعت برای دریافت بنزین در صف ماندهاند و صف خودروها کیلومترها امتداد پیدا کرده است. در بعضی موارد نیز رانندگان خشمگین با یکدیگر درگیر شده و حتی به هم چاقو زدهاند. حتی رسانههای تحت کنترل دولت روسیه نیز وجود این مشکل را پذیرفتهاند.
به نظر میرسید اوکراین و متحدانش امیدوارند که روسهای خشمگین و تحت فشار به خیابانها بیایند.
آنا نمستوا در آتلانتیک نوشت: پس از گذشت بیش از چهار سال، سرانجام پیامدهای این جنگ به خانه روسها رسیده است. در این میان، اوکراین تصور میکرد در چنین شرایطی، شهروندان از دولت روسیه بخواهند تا جنگ را پایان دهد و پیش از انتخابات پارلمانی پاییز، فشار بیشتری بر ولادیمیر پوتین وارد کنند.
با اینحال، تاکنون نشانهای از شکلگیری یک خیزش گسترده مردمی دیده نمیشود؛ نه اکنون و نه در آینده نزدیک. تجربه دیرینه فرهنگ انتظار
روسها به تحمل دشواریهای روزمره عادت دارند. در دوران حکومت شوروی، مردم تقریبا با کمبود همهچیز زندگی میکردند. صفها آنقدر فراگیر بود که برخی پژوهشگران حتی این فرض را مطرح کردند که هویت روسی تا حدی تحت تأثیر تجربه انتظار شکل گرفته است.
حتی کتابهایی منتشر میشد که فصلهایی با عنوانهایی مانند «صف بهعنوان شکلی از زندگی شوروی» داشتند. روزنامه صنعت سوسیالیستی نیز تخمین زده بود که شهروندان شوروی سالانه ۳۰ میلیارد ساعت کاری را در صف خرید کالاهای ضروری سپری میکردند.
نویسنده …
