هنر در محیطهای درمانی، بهویژه برای کودکان، میتواند فراتر از یک عنصر تزئینی عمل کند و به ابزاری برای کاهش اضطراب و ایجاد احساس امنیت تبدیل شود. قرار گرفتن در معرض نقاشی، رنگ، موسیقی و دیگر اشکال هنر، توجه کودک را از فضای ناآشنا و گاه اضطرابآور بیمارستان منحرف میکند و به او امکان میدهد برای مدتی تجربه درمان و بیماری را از ذهن خود دور کند.
آثار هنری تعاملی و پرجزئیات، با ایجاد محرکهای بصری آشنا، جذاب و قابل کشف، میتوانند از شدت احساس ترس و بیقراری بکاهند و فضای سرد و بالینی بیمارستان را به محیطی انسانیتر و آرامشبخشتر برای کودک و خانواده او تبدیل کنند.
پس از آنکه موسسه «رفقای بیمارستان کانکوئست» در سنت لئوناردز، واقع در شرق ساسکس در انگلستان در شبکههای اجتماعی از مردم خواست ایدههایی برای تغییر این فضا ارائه کنند، این مجموعه با مستر دودل همکاری خود را آغاز کرد.
جو کلارک مدیرکل بیمارستان گفته است: آنچه زمانی منظرهای کسلکننده داشت حیاطی بود که به حال خود رها شده بود. حال این حیاط با خلق آثار هنری به مکانی شگفتانگیز تبدیل شده است. این نقاشیهای دیواری در مواقعی که حضور در بیمارستان میتواند برای کودکان و خانوادههایشان تجربهای پراسترس باشد، آرامشی ارزشمند برای کمسنوسالترین بیماران بیمارستان فراهم میکند.
این حیاط در بیرون از بخش اورژانس کودکان قرار دارد و اصلیترین منظرهای است که کودکان و نوجوانان هنگام انتظار برای دریافت خدمات درمانی مشاهده میکنند.
کلارک گفته است: پژوهشها …
