معامله در ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۵ اعلام شد و در دسامبر همان سال تایید سهامداران را گرفت و پس از عبور از تمام فیلترهای نظارتی اروپا و آمریکا، در چهارم اوت ۲۰۲۶ بسته شد. ترکیب نهایی مالکیت بهروشنی نشان میدهد چه کسی فرمان را در دست دارد: PIF بیش از ۹۳ درصد، Silver Lake ۵.۵ درصد و Affinity Partners، شرکت تحت مدیریت جرد کوشنر، تنها ۱.۱درصد.
به گزارش ویجیسی، ساختار مالی این معامله از دو بخش اصلی تشکیل شده است: حدود ۳۶میلیارد دلار سرمایه سهام (Equity) که بخشی از آن از محل انتقال سهام قبلی صندوق سرمایهگذاری عمومی عربستان (PIF) با سهم ۹.۹ درصدی تامین شده و نزدیک به ۲۰میلیارد دلار بدهی که بخش عمده آن را بانک سرمایهگذاری JPMorgan فراهم کرده است. به بیان ساده، خریداران بخش قابلتوجهی از هزینه خرید را از طریق وام تامین کردهاند؛ البته وامی که در نهایت بازپرداخت آن بر عهده خود شرکت Electronic Arts خواهد بود.
اندرو ویلسون، مدیرعامل فعلی EA، در سمت خود ابقا میشود و دفتر مرکزی شرکت نیز همچنان در شهر ردوود سیتی کالیفرنیا باقی خواهد ماند. این تصمیم نشان میدهد مالکان جدید، دستکم در ظاهر، قصد ندارند در کوتاهمدت ساختار مدیریتی و روند توسعه بازیها را دستخوش تغییرات اساسی کنند؛ رویکردی که میتواند از بروز شوک در فرآیند تولید و فعالیت روزمره شرکت جلوگیری کند.
خریداران از این معامله با عنوان «بزرگترین معامله تمامنقدی برای خصوصیسازی یک شرکت با حمایت سرمایهگذاران مالی (Sponsored Take-Private) در تاریخ» یاد کردهاند. در ادبیات مالی، «Take-Private» به فرایندی گفته میشود که طی آن سهام یک شرکت از بورس جمعآوری میشود و آن شرکت از بازار سرمایه خارج شده و به مالکیت سرمایهگذاران خصوصی درمیآید. همچنین منظور از «Sponsored» این است که خرید توسط صندوقهای سرمایهگذاری و شرکتهای سرمایهگذاری خصوصی هدایت و تامین مالی شده، نه توسط یک شرکت صنعتی یا رقیب تجاری. این عبارت بر ابعاد بیسابقه مالی و اهمیت نمادین این معامله در صنعت بازیهای ویدئویی تاکید دارد. از پروژه عربستان چه میدانیم؟
این خرید را نمیتوان جدا از معماری بزرگتری دید که عربستان از سال ۲۰۱۶ با عنوان Vision ۲۰۳۰ پیش میبرد. بهگزارش عربنیوز، وابستگی تاریخی به درآمدهای نفتی، با وجود همه نوسانها، همچنان ستون فقرات اقتصاد پادشاهی عربستان است و استراتژی ملی بازیسازی و ورزشهای الکترونیکی که در سال ۲۰۲۲ رونمایی شد، یکی از تلاشهای جدی برای ساختن ستونهای جایگزین است. اهداف اعلامشده روشناند: تاسیس ۲۵۰ شرکت در حوزه گیمینگ، ایجاد ۳۹ هزار شغل و رساندن سهم این بخش به ۵۰میلیارد ریال سعودی که معادل ۳.۱۳میلیارد دلار، در تولید ناخالص داخلی تا افق ۲۰۳۰.
PIF پیشتر از طریق Savvy Games Group مسیر را هموار کرده بود؛ خرید Scopely، تصاحب ESL و Faceit و خرید سهام در شرکتهایی چون Nintendo و Take-Two، همگی قطعاتی از یک پازل بزرگتر بودند. ترقی النویر، معاون فرماندار و رئیس سرمایهگذاریهای بینالمللی PIF، پس از نهایی شدن معامله گفت که صندوق «با بیش از پنج سال سرمایهگذاری اقلیت در این شرکت، درک عمیقی از پلتفرم منحصربهفرد الکترونیک آرتس، فرنچایزهای عظیم ورزشی و بازیسازی و مالکیت معنوی نمادین آن» به دست آورده و سرگرمی و ورزش را از حوزههای کلیدی تمرکز استراتژیک خود میداند. در واقع، خرید EA بزرگترین و بلندپروازانهترین گام عربستان تا این لحظه برای تبدیل شدن از یک مصرفکننده و میزبان رویداد به یک مالک واقعی در زنجیره ارزش جهانی گیمینگ است.
آوردههای این معامله برای عربستان چندلایه است. در سطح مستقیم، مالکیت جریان نقدی حدودا پایدار بازیهای
live-service و فرنچایزهای ورزشی سالانهای است که درآمد تکرارشونده تولید میکنند؛ چیزی که برای یک صندوق حاکمیتی با افق زمانی بلند، ارزشمندتر از سودهای کوتاهمدت سفتهبازانه است. در سطح عمیقتر، قدرت نرم و نفوذ فرهنگی نهفته در دسترسی به صدهامیلیون بازیکن و ارتباط تنگاتنگ با اکوسیستم گیمینگ، از بازیکنان و باشگاهها تا لیگها، بدون نیاز به مالکیت مستقیم تیمها، اهمیت پیدا میکند. نیمه تاریک تجارت
در این میان اما مسائلی وجود دارد که باید به آنها توجه داشت. به گزارش بلومبرگ، نزدیک به ۲۰میلیارد دلار بدهی که اکنون بر ترازنامه EA سنگینی میکند، فشار ساختاری برای کاهش هزینه، تمرکز بر فرنچایزهای امن و پولسازی تهاجمیتر ایجاد خواهد کرد؛ گمانهزنیهایی که از همان ابتدا مطرح شد.
نگرانیهای خلاقانه و فرهنگی نیز کم نیستند: تضاد احتمالی میان ارزشهای فراگیر بازیهایی چون The Sims و هنجارهای حقوقی و اجتماعی عربستان، از همان روز اعلام معامله اعتراض گروههای مدافع حقوق بشری را برانگیخت.
به گزارش بیبیسی، اتهامات sportswashing یا ورزششویی (فرایندی که در آن فرد یا گروهی از یک ورزش برای بهبود شهرت خود استفاده میکنند) و پروندههای حقوق بشری مرتبط با دولت سعودی نیز بخشی از هزینههای غیرمالی این مالکیتاند که بازار سرمایه معمولا آنها را در مدلهای ارزشگذاری خود کمتر لحاظ میکند. EA اعلام کرده که کنترل خلاقانه و ارزشهای بازیکنمحور حفظ خواهد شد، اما باید دید که آیا فشار بدهی و منطق بازدهی سرمایه خصوصی، دیر یا زود خود را بر تصمیمهای محتوایی تحمیل میکند یا خیر.
خرید الکترونیک آرتس برای عربستان حرکت استراتژیکی است برای تثبیت موقعیت در اقتصاد پس از نفت. موفقیت نهایی اما به سه متغیر گره خورده است: نحوه مدیریت بدهی سنگین، توانایی حفظ یا حتی تقویت نوآوری در شرایط مالکیت خصوصی، و تبدیل این مالکیت به ایجاد ارزش واقعی در داخل مرزهای عربستان. این معامله معیار تازهای برای ورود سرمایههای حاکمیتی به صنعت سرگرمی ساخته و نشان میدهد که دولتها اکنون میتوانند نقش تعیینکنندهای در شکلدهی به صنعت جهانی گیم ایفا کنند.
اکنون سوال اصلی این نیست که عربستان چه خریده؛ سوال این است که در سالهای آینده چگونه از این دارایی عظیم برای بازتعریف جایگاه خود در اقتصاد جهانی استفاده خواهد کرد. این مطلب برایم مفید است 0 نفر این مطلب را پسندیده اند کپی شد
