فیلم رستگاری (Salvation) به کارگردانی امین آلپر، محصول مشترک کشورهای ترکیه، فرانسه، هلند، یونان، سوئد و عربستان سعودی، نهتنها یک دستاورد تازه در سینمای ترکیه، بلکه نمونهای درخشان از «سینمای مؤلف» است که در فضای پرشور جشنواره برلین ۲۰۲۶، نظرها را به خود جلب کرد. آلپر در این اثر، با دقتی جراحیگونه، جامعهای کوچک و روستایی را در شرق ترکیه به مثابه یک آزمایشگاه سیاسی به تصویر میکشد. آنچه Salvation را از درامهای اجتماعی مرسوم متمایز میکند، قدرت آلپر در درهمتنیدن واقعیت تلخ با توهمات مذهبی و قومی است. فیلم، تقابل میان دو طایفه را نه در سطح نزاعهای معمول عینی و زمینی، بلکه در لایههای ذهنی و رویاگونه روایت میکند. بازیهای درخشان جانر جیندوروک و برکی آتش، تنشی زیرپوستی ایجاد میکند که مخاطب را تا لحظه نهایی رها نمیسازد.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
«رستگاری» به جای پاسخ دادن به پرسشها، ذهن بیننده را با چالشی اخلاقی درباره چیستی «نجات» و هزینه ویرانگر «تقدیس خشونت» درگیر میکند. فیلم از ابتدا روشن میکند که قصدش تنها سرگرمکردن نیست؛ فیلمی سیاسی-اجتماعی با پوشش درام، اما با درونمایه اضطراب، خشم و هشدار. ایده اصلی فیلم روایت یک شکاف قدیمی است: بازگشت گذشتهای که گمان میرفت دفن شده و جامعهای که به جای مرهم نهادن بر زخم، آن را با زبان انتقام و تقدیس خشونت بازتولید میکند. در این معنا، فیلم بیش از آنکه درباره یک رویداد مشخص باشد، درباره سازوکار فرقهوار نفرت است. …
