«محسن رضایی، در تلاقی سیاست، اقتصاد و جنگ قرار گرفته و با همین پیشینه امیدوار است (به موفقیت در انتخابات ریاست جمهوری) اما او نه یک سیاستمدار تمامعیار است، نه یک جنگاور صِرف و نه یک اقتصاددان به معنی مصطلح آن.»
این جملات را ۱۹ اسفند ۱۳۹۱ و در تحلیل هفتگی دربارۀ کاندیداتوری سه بارۀ محسن رضایی در انتخابات ریاست جمهوری ( بعد از ۸۴ که انصراف داد و ۸۸ که ابتدا در زمرۀ معترضین بود و ادامه نداد) در هفتهنامۀ «امید جوان» و سه روز بعد از آن نوشتم که روزنامۀ «ملت ما» متعلق به او خبر داد: «آقا محسن» آمد.
در سال ۱۳۸۴ و قبل از انصراف از کاندیداتوری ویدیوی انتخاباتی او پخش شد که در آن کارگردان پرآوازۀ سینمای دفاع مقدس- زنده یاد رسول ملاقلیپور- از او پرسید: شما را چگونه خطاب کنم؟ سردار یا آقای دکتر یا حاجی یا برادر یا همان که امام میگفت: آقا محسن؟ و بی درنگ پاسخ داد: همان که امام میگفت.
همان آقا محسن، حالا دبیر شورای عالی امنیت ملی است بعد از آن که به عنوان نماینده رهبری در آن منصوب شد.
حکم دبیری او را البته رییس جمهوری امضا کرده ولی همه میدانند این انتصاب به هماهنگی با رهبری نیاز دارد. با این حال کسانی که نمیتوانند از رهبری انتقاد کنند از پزشکیان میپرسند چرا محسن رضایی؟ در حالی که با ۴ بار کاندیداتوری ناکام در انتخابات ریاست جمهوری شناختهشدهتر است تا سالها فرماندهی سپاه و دبیری مجمع تشخیص مصلحت نظام و البته بعضی سخنان که از دیگران کمتر شنیده میشد.
در حکم آیتالله سید مجتبی خامنهای و در خطاب آن البته نشانی از عنوان نظامی (سردار سرلشکر پاسدار) نیست و گویا بار دیگر باید جامۀ نظامی از تن به درکند.
در همان تحلیل نوشته بودم: کاندیدا شدنهای …
