به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد-کسری غفوری: در گام نخست باید کمی به دونالد ترامپ حق داد. او وعده داده بود نظم را به مرزها برگرداند و دقیقا همین کار را هم کرد. البته روند کاهش ترددهای غیرقانونی مرزی در دوره جو بایدن آغاز شد؛ کسی که هرچند دیر، اما بالاخره راه فراری را که اجازه میداد تقریبا هر کسی وارد آمریکا شود، درخواست پناهندگی دهد و به بازار کار بپیوندد، مسدود کرد. با این حال ترامپ با شدت عمل بسیار بیشتری وارد میدان شد. مرزهای جنوبی آمریکا که در سالهای ابتدایی ریاستجمهوری بایدن غرق در آشفتگی بود، اکنون رنگ آرامش به خود گرفته است.
این دستاورد میتوانست سنگبنای تدوین یک سیاست مهاجرتی منطقی باشد. رایدهندگان آمریکایی دوست دارند احساس کنند که بر ورود افراد به کشورشان کنترل دارند و دقیقا به همین دلیل است که دیوار مرزی ترامپ به مایه اطمینانخاطر بسیاری از آنها تبدیل شده است. وقتی افکار عمومی احساس کند دولت اوضاع را در دست دارد، فضای سیاسی برای بحث درباره قوانین ورود و خروج فراهم میشود. در چنین شرایطی باید به دو پرسش اساسی پاسخ داد: دولت با افرادی که پیشتر بهطور غیرقانونی وارد خاک آمریکا شدهاند چه باید بکند و این کشور در آینده باید پذیرای چه کسانی باشد؟ ترامپ اما پاسخی بیرحمانه به پرسش اول و پاسخی خودویرانگر به پرسش دوم داده است.
رویای شوم اخراج بزرگ
رئیسجمهور آمریکا وعده اجرای بزرگترین عملیات اخراج در تاریخ این کشور را داده است. یکی از مجریان سیاستهای مهاجرتی او حتی اعلام کرد که قصد دارد ۱۰۰ میلیون نفر را اخراج کند. این رقم تقریبا هفت برابر کل جمعیت مهاجران غیرقانونی در آمریکاست. کاخ سفید با افتخار اعلام میکند که خطرناکترین افراد را دستگیر خواهد کرد، هرچند واقعیت این است که بیشتر بازداشتشدگان هرگز سابقه محکومیت کیفری نداشتهاند. …
