به گزارش سرویس بینالملل، «شورای آتلانتیک» در گزارشی به بررسی ابعاد و پیامدهای «عملیات طرد اقتصادی» دولت ترامپ علیه ایران پرداخت و نوشت: روز دوشنبه، «اسکات بسنت»، وزیر خزانهداری آمریکا، آغاز «عملیات طرد اقتصادی» (Operation Economic Outcast) را اعلام کرد؛ مجموعهای از تحریمها، ابزارهای اقتصادی و اقدامات اجرایی که هدف آن، به گفته بسنت، «قطع تمامی شریانهای اقتصادی باقیماندهای است که حکومت ایران را سرپا نگه میدارند». بسنت در سخنان خود، این تلاش را با «روز دی» (D-Day) در جریان جنگ جهانی دوم مقایسه کرد.
اما آیا این عملیات واقعاً میتواند ایران را منزوی کند؟ چه کشورها و بازیگرانی همچنان این شریانهای اقتصادی را برای تهران فراهم میکنند؟ و نیروهای ایرانی ممکن است در واکنش به این فشارها چگونه دست به اقدام تلافیجویانه بزنند؟
در ادامه، کارشناسان «شورای آتلانتیک» دیدگاههای خود را درباره این تحولات مطرح کردهاند:
اقدام بیاهمیتی نیست، اما «روز دی» هم نیست
دنیل فرید، پژوهشگر در شورای آتلانتیک و دستیار پیشین وزیر خارجه آمریکا در امور اروپا
تحریمهای جدید علیه ایران که بسنت بعدازظهر دوشنبه از آنها رونمایی کرد، به تعبیر خود او، یک «تیر هشدار» بود، نه ضربهای مرگبار به اقتصاد ایران.
تحریمهای اعلامشده قرار است شرکتهایی در ایران، چین و دیگر کشورها، همچنین نفتکشهای «ناوگان سایه» و دیگر اهداف موجه را هدف قرار دهند. با این حال، هیچیک از اقداماتی که اعلام شد، تغییردهنده قواعد بازی نبود.
لحن و ادبیات بهکاررفته بسیار تند و شدید بود، اما قدرت عملی این اقدامات به همان اندازه سنگین نبود؛ هرچند بسنت وعده داد که اقدامات بیشتری در راه است. از جمله، او گفت یک «مؤسسه مالی بزرگ» نیز اواخر همین هفته هدف تحریم قرار خواهد گرفت.
وارد کردن ضربهای واقعاً فلجکننده به اقتصاد ایران، احتمالاً مستلزم هدف قرار دادن شرکتها و بانکهای بزرگ …
