به گزارش جماران، ایلنا نوشت: در یک بازه زمانی ده ساله، پایه مزد کارگران مشمول قانون کار یا همان «دستمزد واقعی طبقهی کارگر» از ۲۳۲ دلار به ۸۳ دلار تنزل یافته است؛ یعنی دستمزد واقعی کارگران ده سال پیش ۲.۷ برابر امروز بوده است.
در سالهای اخیر و به طور مشخص در ماههای اخیر پس از جنگ، «دستمزد واقعی کارگران» آنچنان سقوط کرده که در قیاس با معیارهای جهانی، به مرز صفر نزدیک شده است؛ در استانداردهای جهانی، دستمزد روزانه زیر ۱۰ دلار به معنای فقر مطلق است و اصولاً تشکلها و نهادهای بین المللی از جمله ITUC (کنفدراسیون جهانی اتحادیهها و سندیکاهای کارگری) کارگرانی را که دستمزد روزانهشان زیر ۵ دلار است، کارگران فقیر مطلق، یا کارگرانی مینامند که در آستانهی قحطی و گرسنگی قرار دارند.
به این ترتیب، براساس تعاریف رسمی، کارگرانی که حقوق ماهانهشان در محدوده ۱۰۰ دلار است، کارگرانِ «فقیر مطلق» و در معرض گرسنگی هستند. امروز بخش اعظم کارگران ایرانی در همین گروه قرار دارند. پایه مزد فقط ۸۳ دلار است …
