پایگاه خبری جماران: در روزهایی که فضای سیاسی و اجتماعی ایران همچنان زیر سایه پیامدهای جنگ، بحرانهای اقتصادی و بحثهای داغ درباره آینده کشور قرار دارد، دکتر غلامرضا ظریفیان، استاد تاریخ دانشگاه تهران و معاون فرهنگی وزارت علوم در پرالتهابترین سالهای دانشگاههای ایران، از معدود چهرههایی است که هم تجربه حضور در متن تحولات پس از انقلاب و دوران دفاع مقدس را دارد و هم سالها در متن مدیریت دانشگاه و سیاستگذاری آموزش عالی حضور داشته است. او در این گفتوگو با نگاهی انتقادی، از ضرورت عبور دولت از «مدیریت بحران» به «مدیریت نهادی»، لزوم بازسازی گفتمان اصلاحطلبی، احیای اعتماد عمومی، مبارزه با فساد و تبعیض و استفاده از فرصتهای پس از جنگ برای اصلاح ساختارها سخن میگوید و معتقد است جامعه ایران بیش از هر زمان دیگری «اصلاح» میخواهد، نه «گسست.»
آقای دکتر، اخیراً نتایج یک پیمایش افکار عمومی منتشر شده که بخشهای مختلف آن در رسانههای داخلی و خارجی بازتاب گستردهای داشته است؛ البته هر رسانه نیز متناسب با زاویه نگاه خود، برخی یافتهها را برجسته کرده و بر همان اساس به تحلیل نتایج پرداخته است.
اگر بخواهیم از این خوانشهای گزینشی فاصله بگیریم و مجموعه یافتههای پیمایش را یکجا ببینیم، ارزیابی شما از تصویری که این دادهها از جامعه امروز ایران ارائه میکنند چیست؟
به تعبیر دیگر، اگر هر پیمایش را حامل یک صدا یا پیام از متن جامعه بدانیم، پیام اصلی این پیمایش برای حاکمیت، جریانهای سیاسی و نیروهای اجتماعی چیست؟
فرسایش سرمایه روانی جامعه را نباید کمتر از خسارتهای اقتصادی و زیرساختی بحرانها جدی گرفت بحران معیشت و کاهش اعتماد نهادی دو هشدار روشن پیمایشاند، اما جامعه همچنان راه اصلاح و ثبات را بر رادیکالیسم ترجیح میدهد با وجود فشارهای روانی و اقتصادی، جامعه ایران هنوز در موقعیت میانه ایستاده و به دنبال تنشزدایی و بهبود شرایط است
از فرصتی که در اختیار من قرار دادید تشکر میکنم و امیدوارم گفتوگوی خوبی با یکدیگر …
