به گزارش سرویس بینالملل جماران، «فارین پالیسی» در گزارشی به کاهش چشمگیر حضور عمومی ملک عبدالله دوم در بحبوحه تشدید بحرانهای داخلی و منطقهای اردن پرداخت و نوشت: در بزرگترین حمله یک دولت-ملت به خاک اردن در ۵۰ سال گذشته، ایران از ماه فوریه صدها موشک بالستیک و پهپاد به سمت پادشاهی هاشمی شلیک کرده است.
تلفات جانی در ۱۷ ژوئیه ثبت شد، زمانی که یک حمله ایرانی سه سرباز آمریکایی را در پایگاه هوایی موفق سلطی در ازرق کشت. ملک عبدالله دوم از ایراد سخنرانی یا برگزاری کنفرانس مطبوعاتی درباره این کشتارها خودداری کرد. در واقع، در بحبوحه بحثهای فزاینده درباره مشارکت امنیتی اردن با واشنگتن، پادشاه هنوز درباره این حمله اظهار نظری نکرده یا دفاعی عمومی از سیاستهای خود ارائه نداده است.
در عوض، عبدالله در ماه ژوئیه اردن را به مدت یک هفته ترک کرد و به بریتانیا سفر کرد - بدون اینکه حتی با نخستوزیر آن کشور دیدار کند. این هفته، عبدالله در حال سفر به چین است.
چه چیزی رویکرد دور از دسترس پادشاه را توضیح میدهد که در تضاد آشکار با استراتژی حکمرانی پرمخاطب او پس از به قدرت رسیدن در سال ۱۹۹۹ است؟ ممکن است این باشد که پادشاه، با تعهد به حفظ روابط قوی با یک متحد غیرمحبوب، به این نتیجه رسیده است که سکوت بهترین استراتژی است. بسیاری از اردنیها نسبت به تمایل عبدالله برای میزبانی از هزاران سرباز آمریکایی منتقد هستند. به رهبری وزیر سابق، امجد المجالی، صدها نفر نامهای را در ماه ژوئیه امضا کردند که خواستار اخراج نیروهای آمریکایی بود و تأکید داشتند که سربازان خارجی بهطور غیرضروری امان را به درگیریهای منطقهای میکشانند.
طبق یک نظرسنجی اخیر، تنها ۱۲ درصد از اردنیها دیدگاه مثبتی نسبت به سیاستهای خارجی دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا دارند.
هنگامی که علی الخلایله، نماینده مجلس، درخواست کرد که مجلس برای مرگ سربازان تسلیت بگوید، پیشنهاد او رد شد؛ اعضای پارلمان به دلیل حمایت واشنگتن از اسرائیل در طول جنگ غزه، نیروهای آمریکایی را «گروهی از قاتلان» خواندند.
البته، این واکنشی است که ایران به دنبال تحریک آن با حملات موشکی و طعنههای خود علیه امان است. …
