فرشاد مومنی در گفتوگو با خبرنگار جماران در تشریح راهکارهای خود برای حل معضل بنزین، اظهار کرد: متاسفانه دولتهای ما هیچگاه متوجه نشده و نمیشوند که بنزین تنها مشکل اقتصاد ایران نیست؛ کما اینکه خود دولت در گزارشهایی که منتشر میکند، میگوید دهها بحران کوچک و بزرگ دارد که به انحای مختلف در پیوند با هم هستند و در تخریب تمام ستونهای اقتصاد و نظام ملی، آثار سینرژیک میگذارند. در چنین شرایطی، امکان ندارد که مواجهه موردی و انتزاعی با یک مسئله بتواند موفقیتآمیز باشد.
وی ادامه داد: دولت باید یک برنامه مشخص برای تعاملات بین بخشها و مناطق، بین وجوه سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی و همچنین بین مردم و حکومت تنظیم کند و تمام قیود و محدودیتها مشخص شود و این طور نباشد که وقتی به نیازهای اساسی فقرا میرسد، دولت اعلام کند که ارز ندارد و ناگهان دم خروس بزند بیرون که چه قدر مجوز واردات طلا و خودروهای لوکس صادر شده است.
این اقتصاددان با بیان اینکه متاسفانه یک بدعت بسیار خطرناکی در قانون برنامه هفتم گذاشته شد و آن اینکه هیچ خبری از جدول منابع و مصارف ارزی و ریالی در این سند نیست، افزود: یعنی کسانی که برنامه هفتم را نوشته و تصویب کردند، نمیخواهند هیچ سطحی از پاسخگویی در مورد نحوه هزینهکرد دلارهای متعلق به عموم جامعه را داشته باشند. این سند اصلا برنامه نیست.
مومنی اضافه کرد: همچنین عدم وجود چنین جداولی در سند موسوم به برنامه هفتم، نشان میدهد طراحان و تصویبکنندگان این سند، نمیخواهند هیچ قیدی داشته باشند و همین ما را به چنین روزی انداخته است. شاید بهتر باشد ما از ب بسمالله، دورههای آموزشی برای سیاستگذاران برگزار کنیم. من یک دوره آموزشی تحت عنوان "فلسفههای برنامهریزی" برگزار کردم و گفتم وقتی سیاستگذار زیر بار طراحی یک برنامه باکیفیت نمیرود، یعنی میداند که هر فاجعهای میتواند رخ دهد.
…
