به گزارش سرویس بینالملل، پایگاه تحلیلی «گلف هاوس» (Gulf House) در گزارشی به بررسی شکافهای فزاینده میان کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس در سایه جنگ ایران پرداخت و نوشت: از زمان آغاز جنگ علیه ایران در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، زبان معمول دیپلماتیک دیگر نمیتواند واقعیت شکافهای فزاینده میان کشورهای خلیج فارس را پنهان کند. جنگی که با حملات گسترده به ایران آغاز شد، خیلی زود از طریق موشکها و پهپادها به منطقه خلیج فارس کشیده شد و کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس را با آزمونی دشوار و پرهزینه مواجه کرد؛ آزمونی که میزان توانایی آنها برای عبور از اختلافات و اتخاذ رویکردی مشترک در برابر تهدید مستقیم علیه امنیت و منافع حیاتیشان را محک میزند.
هفتههای نخست جنگ نشان داد که کشورهای خلیج فارس بهعنوان یک بلوک واحد وارد بحران نشدهاند. امارات و بحرین، تحت تأثیر شدت حملات و روابط امنیتی عمیق با آمریکا و همچنین جایگاهشان در روند عادیسازی روابط با اسرائیل، موضعی سختتر در قبال ایران اتخاذ کردند. عربستان محتاطتر عمل کرد و کوشید از تأسیسات، اقتصاد و پروژههای خود در برابر کشیدهشدن جنگ به یک درگیری طولانی محافظت کند. قطر بر کاهش تنش و میانجیگری تأکید داشت و عمان نیز همچنان به سنت دیپلماتیک خود در حفظ روابط و کانالهای ارتباطی با تهران پایبند ماند. این تفاوتها حاصل سالها اختلاف در برداشت کشورهای منطقه از ایران، آمریکا، اسرائیل و نقش هر یک از آنها در معادلات منطقهای است.
عربستان و امارات؛ تشدید اختلافات
انتظار میرفت نشست مشورتی سران شورای همکاری که ۲۸ آوریل ۲۰۲۶ در جده برگزار شد، فرصتی برای ترمیم روابط سیاسی باشد. بیانیه پایانی حملات ایران را محکوم و بر حق کشورهای عضو برای دفاع از خود، بهصورت فردی یا جمعی، تأکید کرد. اما همین ادبیات بیش از آنکه نشانه وحدت باشد، محدودیتهای توافق میان اعضا را آشکار کرد. هیچ نشانهای از تشکیل اتاق عملیات مشترک، توافق درباره استفاده از پایگاههای خارجی، موضع واحد درباره مذاکرات با تهران یا طرح مشترک برای آینده امنیت کشتیرانی در تنگه هرمز ارائه نشد. غیبت عمان و سطح پایینتر …
