به گزارش جماران، الجزیره در گزارشی نوشت: رویارویی با یک ابرقدرت کار بزرگی است، و به دنبال آن رویارویی با یک ابرقدرت دیگر کاری حتی بزرگتر و عظیمتر است، و شاید تنها یک کشور در جهان معاصر ما توانسته است به این مهم دست یابد، و آن افغانستان است.
این با اتحاد جماهیر شوروی آغاز شد که در اواخر سال ۱۹۷۹ برای محافظت از دولت کمونیستی وقت به افغانستان حمله کرد. آنچه که انتظار میرفت یک گردش سریع باشد، به سرعت به یک مخمصه واقعی و یک جنگ فرسایشی طولانی تبدیل شد که با عقبنشینی اجباری شوروی در اوایل سال ۱۹۸۹ پایان یافت.
اتحاد جماهیر شوروی نه تنها شکست خورده ظاهر شد، بلکه به طور کلی از حیات سیاسی نیز خارج شد و تا پایان سال ۱۹۹۱ به ۱۵ کشور مستقل که روسیه که سنگ بنای این اتحادیه بود و در صدر آنها قرار گرفت، تبدیل شد.
با این فروپاشی، ایالات متحده به تنها ابرقدرت جهان تبدیل شد و ده سال بعد، در اکتبر ۲۰۰۱ به بهانه پاسخ به حملات ۱۱ سپتامبر که ماه قبل آن را هدف قرار داده بود، به افغانستان حمله کرد.
شاید همه فکر میکردند که ایالات متحده شانس بیشتری خواهد داشت، چرا که دولت طالبان به سرعت سقوط کرد و دولتی تحت حمایت آمریکا تشکیل شد. اما این پایان کار نبود، بلکه آغاز مقاومتی ۲۰ ساله بود که این درگیری را به طولانیترین جنگی که ایالات متحده تاکنون درگیر آن بوده، تبدیل کرد.
درست همانطور که اتحاد جماهیر شوروی سرانجام عقبنشینی کرد، ایالات متحده نیز به همان سرنوشت دچار شد. دولتی که از آن حمایت میکرد، فروپاشید و آخرین سربازانش تا پایان آگوست ۲۰۲۱ افغانستان را ترک کردند و بار دیگر قدرت را به طالبان سپردند.
اما پایان اشغال به معنای نادیده گرفتن اثرات آن نیست. اعداد و ارقام از صدها هزار کشته افغان و همچنین میلیونها نفری که مجبور به فرار در داخل کشور یا مهاجرت به خارج از کشور شدهاند، حکایت دارد، تازه تخریب زیرساختها و اقتصاد هم که جای خود دارد.
روز فتح
از آغاز این هفته، سالگرد خروج اشغالگران آمریکایی، خود را بر منافع خبرگزاریها و مطبوعات جهانی تحمیل کرده است، اما تفاوت زیادی بین فضای داخلی افغانستان و دنیای بینالملل، به ویژه غرب، وجود دارد.
«پنج سال پیش، …
