نشست هفدهم از سلسله نشستهای «آوردگاه» با عنوان نقد و بررسی کتاب «چین و ماچین» به همت گروه زبان و ادبیات فارسی خانه اندیشمندان علوم انسانی و انجمن زروان ، شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ در محل اندیشگاه فرهنگی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران برگزار شد.
به گزارش روابط عمومی خانه اندیشمندان علوم انسانی، در این نشست که با حضور جمعی از علاقهمندان همراه بود، آرش نورآقایی، پویان مقدم، حامد وفایی، امید حاتمی و شروین وکیلی (نویسنده کتاب) به ایراد سخنرانی و نقد و بررسی این اثر پرداختند. دبیری این جلسه نیز بر عهده مهسا مطهر بود.
شروین وکیلی در نشست نقد و بررسی کتاب خود، ضمن پاسخ به نقدهای مطرحشده، دربارۀ ساختار سفرنامه، شیوۀ مواجهه با تاریخ و تمدن چین، روششناسی مطالعاتش و تجربه سفرهای خود به این کشور سخن گفت. او تأکید کرد که در آثارش «محتوا را در مرکز» قرار میدهد و معتقد است نقدهای مطرحشده درباره ساختار و کیفیت ارائۀ کتاب، قابلاجرا و قابل استفادهاند.
چینیها برای قرنها جلوتر را میبینند
وکیلی در ابتدای سخنان خود با اشاره به نگاه بلندمدت چینیها اظهار داشت: در بسیاری از مسائل جهانی، سیاست خارجی و برنامهریزیهای توسعهای چین، میتوان نگاهی بسیار بلندمدت را مشاهده کرد. این رویکرد را هم در نمونههای تاریخی میتوان دید و هم در مواجهه آنها با دنیای مدرن؛ و بهنظر من، این مسئله بسیار ارزشمند و آموزنده است.
وی دربارۀ نقدهایی که به کتاب وارد شده بود، گفت: نقدهایی که دوستان مطرح کردند، نقدهای بسیار خوبی بود و باید آنها را جدی گرفت. درباره خود کتاب، همانطور که پویان هم اشاره کرد، من اساساً درگیر نوشتن و تولید محتوا هستم و فرصت چندانی برای پرداختن به کیفیت چاپ، ویرایش و حروفچینی ندارم. بنابراین این نقد را کاملاً میپذیرم.
وکیلی افزود: کتابهایی که منتشر میشوند، حاصل همکاری تیمی از دوستانی هستند که داوطلبانه کمک میکنند. کیفیت کار نیز بهمرور بهتر شده و من قدردان این دوستان هستم. نسخه الکترونیکی کتاب را پیشتر منتشر کرده بودم و نسخه کاغذی آن نیز با کمک همین دوستان به چاپ رسید. من محتوا را در مرکز قرار میدهم و فرم برایم در اولویت نیست. این کار، تخصص من نیست و امیدوارم در ادامه، این مسائل نیز روی متن اعمال شود. بنابراین نقدهایی که دربارۀ کیفیت و شکل …
