تحلیل نشریه لبنانی فرانسوی زبان الرای الیوم از پیمان سه کشور ترکیه عربستان و پاکستان
ترجمه از سید سراج میردامادی
سه کشور با اکثریت جمعیت سنی، با امضای توافق دفاعی مشترک، بیش از آنکه در پی تشکیل یک «ناتوی اسلامی» باشند، در حال ترسیم معماری امنیتی جدیدی هستند؛ ساختاری که هدف آن مهار تهران و در عین حال ایجاد موازنه در برابر اسرائیل است.
همهچیز ناگهان شتاب گرفت. در هفتم اوت، محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، از رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور ترکیه، و شهباز شریف، نخستوزیر پاکستان، در عربستان استقبال کرد تا توافق دفاعی مشترک میان سه کشور به امضا برسد.
این تحول در واقع نتیجه تلاشهایی است که پس از جنگ دوازدهروزه با ایران در ژوئن ۲۰۲۵ با سرعت بیشتری دنبال شده بود؛ تلاشهایی که هم با هدف مقابله با تهدید ایران و هم برای ایجاد موازنه در برابر هژمونی اسرائیل در منطقه صورت گرفته است.
به این ترتیب، محور منطقهای جدیدی تحت رهبری ریاض، که ماههاست در حال شکلگیری است، اکنون با وضوح بیشتری خود را نشان میدهد.
هشام الغنام، پژوهشگر مرکز خاورمیانه کارنگی در ریاض، میگوید: «پیام اصلی در زمانبندی این توافق نهفته است. در شرایطی که عربستان از مذاکره با حوثیها در یمن خودداری میکند، شبهنظامیان عراقی را هدف قرار میدهد، در دریای سرخ ائتلافی تشکیل داده و برای دستیابی به جنگندههای اف-۳۵ بر واشنگتن فشار میآورد، امضای این توافق در چنین مقطعی، نقطه اوج هفتهای راهبردی است که طی آن عربستان سعودی بیش از هر زمان دیگری در یک نسل گذشته، قدرت و نقش خود را به نمایش گذاشته است.» پاسخ دفاعی
این توافق دفاعی که در مکه به امضا رسید، ظاهراً بیش از هر چیز با هدف مقابله با تهدیدهایی شکل گرفته است که امنیت، آینده اقتصادی عربستان و ثبات منطقه را تهدید میکنند؛ و قرار است با ایجاد یک بازدارندگی مؤثر، به این تهدیدها پاسخ دهد.
شرایط برای عربستان سعودی فوری و حساس است. این کشور در جریان جنگ اسرائیل و آمریکا علیه جمهوری اسلامی ایران که از ۲۸ فوریه آغاز شد، هدف موجی از حملات ایران قرار گرفت و در پی آن به توافقی غیررسمی برای کاهش تنش با تهران دست یافت. اما حساب حوثیها را نکرده بود.
پس از تبادل آتش، این گروه مورد حمایت ایران از محاصره دریایی عربستان …
