سایت اندیشه دینی نوشت:
«چهاردهم مرداد ماه در تقویم رسمی کشور به عنوان «روز حقوق بشر اسلامی و کرامت انسانی» نامگذاری شده است؛ مناسبتی که فرصتی برای تأمل دوباره در مبانی و خاستگاههای کرامت انسان فراهم میآورد. حجتالاسلام والمسلمین استاد مهدی پورحسین، رئیس پژوهشکده اندیشه دینی معاصر، در این نوشتار، با بررسی جایگاه انسان در آموزههای ادیان الهی، به تبیین نگاه اسلام به شأن و منزلت انسان میپردازد.
نویسنده با مقایسه آموزههای سه دین بزرگ ابراهیمی، نشان میدهد که اسلام با تأکید ویژه بر مفاهیمی همچون «دمیده شدن روح الهی در انسان» و «خلافت انسان در زمین»، تصویری عمیق و برجسته از جایگاه آدمی در نظام آفرینش ارائه میکند.
این مقاله با تکیه بر آیات قرآن کریم، ابعاد مختلف کرامت انسانی را بررسی کرده و انسان را موجودی برخوردار از فطرت الهی، قدرت انتخاب، توان شناخت خیر و شر، ظرفیت کمالیابی و مسئولیت در برابر خداوند و جهان معرفی میکند. نویسنده همچنین به پرسشی مهم درباره نگاه قرآن به انسان پاسخ میدهد: چگونه میتوان میان آیات بیانگر کرامت و عظمت انسان با آیاتی که از ضعفها و کاستیهای او سخن میگویند، جمع کرد؟ در پاسخ، توضیح داده میشود که این تعابیر ناظر به نحوه بهرهگیری انسان از اختیار و استعدادهای خویش است، نه نفی کرامت ذاتی او.
در پایان، مقاله بر پیوند میان کرامت انسانی و نظام حقوقی و اجتماعی تأکید میکند و نشان میدهد که قوانین دینی نیز باید در جهت حفظ شأن انسان و فراهم آوردن زمینه رشد و تعالی او فهم شوند.
چهاردهم مرداد ماه در تقویم رسمی کشور به نام روز «حقوق بشر اسلامی و کرامت انسانی» نام گذاری شده است. با مقایسه آموزههای سه دین اصلی الهی یهودیت، مسیحیت و اسلام در باره جایگاه انسان، به وضوح نمایان میشود که اسلام به مراتب، شفافیت بیشتری در باره بلند مرتبگی انسان در نظام خلقت دارد و این دین که خاتم ادیان الهی میباشد، آدمی را بیش از دیگر ادیان گرامی داشته است. بدیهی است جایگاه بلند انسان در خلقت، خود به خود اقتضائاتی را ایجاد میکند، که یکی از عرصههای آن، قانونگذاری و تعیین مقررات زیست اجتماعی برای این موجود برتر است.
امروزه معمولا هر کس بخواهد از حقوق بشر و یا کرامت انسان سخن بگوید، به اعلامیه جهانی حقوق بشر استناد میکند …
