این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
علی چاهه، خبرنگار، در یادداشتی ارسالی به انصاف نیوز نوشت:
محمدجعفر قائمپناه گفت اگر میدانست ادامه غنیسازی به جنگ و شهادت رهبر انقلاب منتهی میشود، حاضر بود از غنیسازی دست بردارد. میتوان درباره درستی این فرض سیاسی بحث کرد، اما پیش از آن باید پرسید: در این جمله چه چیزی منتقدان را چنین خشمگین کرده است؟ تردید درباره یک سیاست یا ابراز دلبستگی به رهبری که به شهادت رسیده است؟
قائمپناه نگفت ایران حق غنیسازی ندارد. نگفت باید در برابر آمریکا تسلیم شد و نگفت تصمیمگیران کشور آگاهانه رهبر انقلاب را در معرض خطر قرار دادند. سخن او، در سادهترین و انسانیترین صورتش، این بود: اگر میدانستم بهای یک تصمیم، جان رهبر کشور است، حاضر بودم از آن تصمیم صرفنظر کنم.
چرا باید گفتن چنین جملهای جرم باشد؟ …
