محمد عینیزاده، در کانال تلگرامی خود نوشت:
فرانسیس بیکن در مقالات مینویسد: برخی کتابها را فقط باید چشید، بعضی دیگر را باید بلعید، اما تعداد کمی از آنها را باید جوید و کاملا هضم کرد.
بوف کور اثر صادق هدایت
این رمان روایت ذهنی و کابوس گونهی یک نقاش است که در انزوا با خاطرات توهمات و رنجهای درونی خود درگیر است. فضای اثر سرشار از مرگ، تنهایی، بیگانگی، عشق نافرجام و پرسشهای فلسفی دربارهی هستی انسان است.
سمفونی مردگان اثر عباس معروفی
این رمان با ساختاری چندصدایی و روایتهای جابهجا، تصویری تلخ از مرگ تدریجی انسان در جامعهای بسته ارائه میدهد. عنوان کتاب اشارهای استعاری به زندگیهایی دارد که پیش از مرگ جسمانی در اثر جهل، تعصب و خشونت از درون خاموش شدهاند.
همسایهها اثر احمد محمود.
یکی از مهمترین رمانهای اجتماعی ادبیات معاصر ایران است. احمد محمود با نگاهی واقع گرایانه زندگی مردم عادی، کارگران، حاشیه نشینان و فضای جنوب ایران را به تصویر میکشد؛ رمانی دربارهی بلوغ یک انسان در دل تحولات بزرگ تاریخی.
ملکوت اثر بهرام صادقی.
صادقی در این رمان واقعیت و خیال را در هم میآمیزد و جهانی پوچ، اضطراب آلود و نمادین میسازد؛ جهانی که یادآور ادبیات …
