آیتالله سیدعباس حسینی قائممقامی با تأکید بر اینکه در فقه اسلامی مجازات مستقلی به نام «انتقام» وجود ندارد، گفت: اگر انتقام به معنای خاص آن بهعنوان یک امر دینی معرفی شود، بدعتگذاری و از مصادیق افترا به خداوند است. او تأکید کرد که در روابط انسانی، اصل «مقابله به مثل» و پاسخ متناسب به ظلم مطرح است، نه انتقامجویی و کینهورزی.
به گزارش انصاف نیوز، آیتالله سیدعباس حسینی قائممقامی در مراسم عزاداری شب رحلت پیامبر اکرم(ص)، در توصیف اخلاق رسول خدا(ص) در قرآن و سیره گفت: براساس قرآن و سیره، هرگز حکمی دینی با عنوان «انتقام» در روابط فردی و اجتماعی انسان نداریم.
او افزود: انتقام در مفهوم خاص خود، که با تلافیجویی، کینهورزی یا فراتر رفتن از حد تعادل همراه است، نهتنها در هیچیک از حوزههای روابط فردی و اجتماعی مورد تأیید آموزههای اسلامی نیست، بلکه تمام تلاش قرآن و سنت، کنترل و تعدیل کیفرها و چگونگی پاسخگویی به ظلم و تجاوز در چارچوب پاسخ عادلانه و مقابله به مثل است.
قائممقامی ادامه داد: البته انتقام میتواند با هدف حفظ و استیفای حداکثری حقوق و منافع عمومی، بهعنوان یک تاکتیک سیاسی در مواجهه با دشمن خارجی مطرح شود. در این صورت باید آن را یک تصمیم عقلانی دانست و ارزیابی کرد و ربطی به آموزههای خاص دینی و احکام اولیه فقهی ندارد. اما اگر کسی بخواهد انتقام به مفهوم خاص آن را یک امر دینی جلوه دهد، بدعتگذاری کرده است و بدعت، بهعنوان مصداق افترا به خداوند، از نظر قرآن در زمره بدترین و بالاترین ظلمها قرار دارد.
این استاد حوزه و دانشگاه افزود: در قرآن، در کنار رفتارهای ظالمانه و ظلمهای گوناگون، از برخی رفتارها بهعنوان ظلم مضاعف و از مرتکبان آنها با عنوان «أظلم» یاد شده است. بدعت و توجیه دینی برخی رفتارها در صدر ظالمانهترین ظلمها قرار دارد؛ چرا که بدعت راه را برای نسبت دادن هر چیزی به خدا و دین باز میکند و چهبسا ناهنجاریها را در جامعه به هنجار تبدیل کند.
او ادامه داد: باید ببینیم آیا انتقام بهعنوان یک مجازات ویژه و مستقل، یک آموزه دینی است یا انتساب آن به دین، مصداق یک بدعت است؟
قائممقامی گفت: در سراسر فقه، چیزی به نام «انتقام» که موضوع یک حکم شرعی باشد نداریم؛ بلکه برعکس، همواره انتقام بهعنوان یک خط قرمز رفتاری در خصوص عقوبت و احکام …
