به گزارش تابناک به نقل از خبرآنلاین، زلزله ۷.۱ ریشتری اخیر در استان کوماموتوی ژاپن که به جان باختن دهها نفر، تخریب ساختمانها و اسکان هزاران نفر در مراکز اضطراری انجامید، بار دیگر توجه جهان را به کشوری جلب کرد که زندگی با زمینلرزه را به بخشی از واقعیت روزمره خود تبدیل کرده است. ژاپن هر سال هزاران زمینلرزه را تجربه میکند، اما برخلاف بسیاری از کشورهای زلزلهخیز، در اغلب موارد از تبدیل این حوادث به فجایع انسانی گسترده جلوگیری میکند. این موفقیت حاصل شانس نیست، بلکه نتیجه دههها سرمایهگذاری در مهندسی، آموزش، فناوری و مدیریت بحران است؛ تجربهای که میتواند برای کشورهایی مانند ایران نیز الهامبخش باشد.
زلزله در ژاپن؛ چرا این کشور هر سال هزاران زمینلرزه را تجربه میکند؟
ژاپن روی یکی از فعالترین مناطق لرزهای جهان قرار گرفته است. این کشور در محل تلاقی چهار صفحه تکتونیکی بزرگ زمین واقع شده و بخشی از «حلقه آتش اقیانوس آرام» به شمار میرود؛ کمربندی که بیشترین فعالیتهای لرزهای و آتشفشانی جهان در آن رخ میدهد. به همین دلیل، سالانه هزاران زمینلرزه در ژاپن ثبت میشود. بیشتر این زمینلرزهها خفیف هستند، اما هر چند سال یکبار زلزلههایی با بزرگای بیش از ۷ ریشتر نیز رخ میدهد؛ زلزلههایی که در صورت نبود آمادگی، میتوانند خسارتهای گستردهای به همراه داشته باشند. ژاپنیها از دههها پیش پذیرفتهاند که زلزله را نمیتوان متوقف کرد؛ بنابراین سیاست اصلی این کشور، کاهش آسیبپذیری و افزایش تابآوری در برابر این پدیده طبیعی است.
فناوری مقاومسازی ساختمانها در ژاپن چگونه عمل میکند؟
یکی از مهمترین دلایل کاهش تلفات در ژاپن، اجرای سختگیرانه مقررات ساختوساز است. پس از هر زلزله بزرگ، آییننامههای ساختمانی این کشور بازنگری میشود تا ساختمانهای جدید در برابر لرزشهای شدید مقاومت بیشتری داشته باشند. در بسیاری از ساختمانهای مدرن، از فناوری «جداساز لرزهای» استفاده میشود. این سامانه با قرار گرفتن میان ساختمان و پی، بخشی از انرژی ناشی از زلزله را جذب میکند و مانع انتقال کامل لرزش به سازه میشود. در برجهای بلند نیز از میراگرها و وزنههای تعادلی استفاده میشود تا هنگام زلزله، نوسانات ساختمان کنترل شود. علاوه بر این، پلها، تونلها، بیمارستانها، مدارس و زیرساختهای …
