زن ۳۶ ساله با پسر ۱۸ ساله و قتل همسرش

کد خبر: 787400 | ۱۴۰۵/۰۵/۳۰ ۲۰:۳۰:۱۶ اعتمادآنلاین |

پرونده قتل مردی که در پی عشق ممنوعه همسر سومش به قتل رسیده است در دادگاه کیفری استان تهران رسیدگی شد.

به گزارش اعتمادآنلاین، زن میانسال با همدستی مردی که عاشقش بود، با خوراندن دارویی به شوهرش او را به قتل رساند.

یک سال قبل جسد پتوپیچ‌شده مردی را در کنار رودخانه‌ای در حاشیه تهران پیدا کردند. برای شناسایی این جسد بازپرس دستور داد از بانک ژنتیک کمک گرفته شود. استفاده از اطلاعات این بانک باعث شد پسر مقتول شناسایی شود. پسر جوان جسد پدرش را شناسایی کرد و گفت نمی‌داند دقیقاً چه اتفاقی افتاده است و تا چند روز قبل که با پدرش در تماس بوده حال او خوب بود.

پزشکی قانونی اعلام کرد مقداری داروی بیهوشی قوی در خون مقتول پیدا شده است.

پسر مقتول گفت: پدر ما سه بار ازدواج کرد و این اواخر با همسر سومش رویا زندگی می‌کرد. رویا هیچ حرفی از اینکه پدر ما گم شده است نزده بود. حالا هم خبر ندارم کجاست.

چند روز بعد ماموران رویا را شناسایی و بازداشت کردند. این زن 49ساله به قتل شوهرش اعتراف کرد و گفت با همدستی مردی به نام سینا که عاشقش بود این کار را کرد.

رویا گفت: شوهرم خیلی بدرفتار بود. او خیلی مرا اذیت می‌کرد و با اینکه سن و سالی داشتم اما شوهرم مدام به من گیر می‌داد و از لباس پوشیدن و رفتارهایم ایراد می‌گرفت و اذیت می‌کرد. همان موقع با عروسم که همسر پسرم از شوهر اولم بود دچار اختلافاتی شدم و مجبور شدم از او شکایت کردم. در آن زمان بود که سینا وارد زندگی من شد. او از اقوام دور ما بود. من و سینا عاشق هم شدیم و تصمیم گرفتیم با هم ازدواج کنیم. سینا به من گفت حالا که شوهرت متادون مصرف می‌کند، من یک دارو به تو می‌دهم که او را بیهوش می‌کند‌، بعد از بیهوشی وسایلت را جمع کن تا با هم به خارج از کشور برویم و آنجا زندگی کنیم. من هم قبول کردم‌، دارو را گرفتم و به شوهرم دادم. بعد از چند دقیقه متوجه شدم شوهرم مرده است. سینا آمد و جسد را پتوپیچ کرد و به اطراف تهران برد. بعد هم ما فرار کردیم.

ماموران با این اعترافات، سینا را هم بازداشت کردند و با تکمیل تحقیقات و صدور کیفرخواست پرونده برای رسیدگی به دادگاه کیفری استان تهران فرستاده شد. در جلسه رسیدگی اولیای دم یک بار دیگر اعلام کردند درخواست قصاص دارند. سپس رویا در جایگاه قرار گرفت و گفت: من اتهام قتل را قبول ندارم. شوهرم را دوست داشتم. البته با او اختلافاتی داشتم اما هیچ‌وقت راضی به مرگش نبودم.

متهم گفت: او آن‌قدر مرد خوبی بود که حتی ملکی را به نام من کرد و بابت مهریه به من داد. آن زمان هم قرار بود ما شوهرم را بیهوش کنیم تا من بتوانم از خانه خارج شوم چون اگر به‌هوش بود اجازه نمی‌داد من بروم. برای همین هم وقتی سینا به من پیشنهاد داروی بیهوشی را داد قبول کردم. فکر می‌کردم بیهوش می‌شود و من هم وسایلم را جمع می‌کنم و می‌روم و او دوباره به هوش می‌آید و همه‌چیز تمام می‌شود. ولی به نیم ساعت نکشید که نفس شوهرم بند آمد. من با سینا تماس گرفتم. او آمد و گفت حالا دیگر نمی‌شود کاری کرد. جسد را پتوپیچ کرد و با خود برد.

سپس سینا در جایگاه حاضر شد. او گفت: من اصلاً قصد کشتن نداشتم. دارو هم داروی بیهوشی بود. دارویی بود که خواب عمیق می‌داد حتی بیهوش کامل هم نمی‌کرد. نمی‌دانم چرا باعث مرگ این مرد شد. واقعاً از این اتفاق ناراحت و پشیمان هستم.

سپس محمد شمس، وکیل سینا، در جایگاه قرار گرفت و گفت: موکل من و متهم ردیف اول وحدت قصد نداشتند. موکل من قصد ازدواج با متهم ردیف اول را داشت اما متهم ردیف اول خودش تصمیم به بیهوش کردن شوهرش گرفت. از این رو اتهام معاونت برای موکل من نمی‌تواند درست باشد. من درخواست برائت و آزادی موکلم را دارم.

در پایان قضات برای تصمیم‌گیری وارد شور شدند. اخبار مرتبط قتل همسر دوم بعد از رضایت گرفتن بابت قتل همسر اول مرد شکاک: زنم تف کرد، او را کشتم

کد خبر: 787402 | ۱۴۰۵/۰۵/۳۰ ۱۹:۲۶:۰۸ اعتمادآنلاین |

آشپز جوان رستورانی که در جریان درگیری با همکارش او را با ضربات چاقو به قتل رسانده و دو کارگر دیگر را هم زخمی کرده بود، پس از صدور حکم قصاص با رضایت اولیای دم از مجازات مرگ نجات یافت، اما قرار است دوباره از جنبه عمومی جرم محاکمه شود.

به گزارش سایت جنایی، روزهای پایانی مهر ۱۴۰۱، گزارش وقوع درگیری خونین در رستورانی واقع در شمال تهران به مرکز فوریت‌های پلیسی ۱۱۰ اعلام شد. بنابراین ماموران کلانتری ۱۰۱ تجریش برای بررسی ماجرا راهی محل حادثه شدند.

ماموران هنگام حضور در رستوران با صحنه‌ای خونین روبه‌رو شدند و دیدند سه کارگر جوان رستوران بر اثر اصابت ضربات چاقو زخمی شده‌اند و مرد جوان دیگری که آشپز رستوران است، دست‌هایش مجروح شده است.

مجروحان بلافاصله برای درمان به بیمارستان منتقل شدند، اما تلاش پزشکان برای نجات یکی از کارگران نتیجه نداد و او بر اثر شدت جراحات جان باخت. دو کارگر دیگر که در جریان درگیری زخمی شده بودند زنده ماندند و آشپز جوان هم که دست‌هایش زخمی شده بود، پس از انتقال به بیمارستان نجات یافت.

این در حالی بود که تحقیقات پلیس درباره این درگیری نشان داد آشپز رستوران عامل قتل همکارش بوده است. او پس از دستگیری به قتل اعتراف کرد و درباره علت وقوع این درگیری خونین توضیح داد.

متهم در جریان تحقیقات گفت: «من آشپز هستم و در رستوران کار می‌کردم، مقتول هم یکی از کارگران سالن بود. اختلاف ما  چند روز قبل از حادثه بر سر نحوه کار مقتول شروع شده بود. من از او می‌خواستم مدت زیادی در سالن نماند و سفارش‌ها را زودتر به آشپزخانه برساند و بعد دوباره به سالن برود.»

اما به گفته متهم، مقتول در پاسخ به این درخواست گفته بود سالن رستوران همیشه شلوغ است و نمی‌تواند سفارش‌ها را با سرعتی که آشپز می‌خواهد به او برساند. همین موضوع باعث شده بود بین‌شان جروبحث و درگیری لفظی شکل بگیرد.

دیگران هم گفتند این اختلاف کاری تا شب حادثه ادامه پیدا کرد و آن شب آشپز و مقتول بار دیگر بر سر همان موضوع با یکدیگر مشاجره کردند. هنگام وقوع آخرین درگیری، سایر کارگران رستوران خواب بودند و فقط  آن دو نفر بیدار بودند.

وقتی جروبحث بین آنها بالا گرفت، آشپز به‌شدت عصبانی شد، به آشپزخانه رفت و یک چاقو برداشت، بعد هم با چاقو به مقتول حمله کرد و ضرباتی به او زد.

در همین بین صدای درگیری و سروصدای آنها باعث شد دو کارگر دیگر از خواب بیدار شوند و برای جدا کردن آشپز و مقتول تلاش کنند، اما آنها هم در جریان حمله با ضربات چاقو زخمی شدند.

پس از انتقال مجروحان به بیمارستان، یکی از کارگران که طرف اصلی درگیری با آشپز بود بر اثر شدت جراحات جان باخت و همان موقع بود که تحقیقات جنایی برای روشن شدن ابعاد قتل آغاز شد. آشپز که در جریان درگیری زخمی شده بود، بعد از انجام درمان و بهبود تحت بازجویی قرار گرفت و به قتل همکارش اعتراف کرد.

به این ترتیب پرونده با تکمیل تحقیقات در دادگاه کیفری تحت رسیدگی قرار گرفت و آشپز جوان به اتهام قتل به قصاص محکوم شد. در ادامه روند رسیدگی حکم در شعبه ششم دیوان عالی کشور  تایید و پرونده برای اجرای حکم به شعبه دوم اجرای احکام ارسال شد.

بعد از ارسال پرونده به شعبه دوم اجرای احکام، تلاش‌ها برای جلب رضایت اولیای دم آغاز شد. در این مدت چند جلسه صلح و سازش برگزار و موضوع پرونده با خانواده مقتول در میان گذاشته شد تا اینکه در نهایت پدر و مادر مقتول از قصاص فرزندشان گذشت کردند.

بر اساس توافق انجام‌شده، اولیای دم در قبال دریافت وجه‌المصالحه رضایت خود را اعلام کردند، به این ترتیب حکم قصاص قاتل منتفی شد. اما با گذشت خانواده مقتول، قرار است قاتل از جنبه عمومی جرم در دادگاه محاکمه و پس از تعیین تکلیف این بخش از پرونده نیز روشن شود.

  اخبار مرتبط بخشش قاتل 4 سال بعد از نزاع مرگبار قتل به خاطر سبقت گرفتن/ قاتل بخشیده شد

به‌گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری دانشجو، فاطمه پارسایی، مسئله جمعیت در ایران دیگر صرفاً به کاهش یا افزایش تعداد موالید محدود نمی‌شود. امروز آینده جمعیتی کشور تحت تأثیر مجموعه‌ای از تحولات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی قرار گرفته که از تصمیم جوانان برای ازدواج آغاز می‌شود، با تشکیل خانواده و فرزندآوری ادامه پیدا می‌کند و در نهایت به پایداری یا فروپاشی خانواده گره می‌خورد.

کاهش تعداد ازدواج‌ها، افزایش سن تشکیل خانواده، تأخیر در تولد فرزند اول، کاهش تمایل یا امکان فرزندآوری دوم و سوم و در نهایت شکنندگی بخشی از خانواده‌های شکل‌گرفته، حلقه‌هایی از یک زنجیره به‌هم‌پیوسته‌اند؛ زنجیره‌ای که نتیجه نهایی آن می‌تواند کاهش تعداد خانواده‌های پایدار و محدود شدن ظرفیت بالقوه فرزندآوری در کشور باشد.

طلاق به عنوان یک پدیده اجتماعی، در این میان تنها یک آسیب فردی یا خانوادگی نیست؛ بلکه از منظر جمعیت‌شناختی می‌تواند بخشی از مسیر تشکیل خانواده را نیز متوقف کند.

با این حال در سال‌های اخیر، سیاست‌های جمعیتی عمدتاً بر افزایش موالید و تشویق زوج‌ها به فرزندآوری متمرکز بوده است و پدیده طلاق به عنوان یکی از عوامل موثر بر تغییرات جمعیتی کم‌تر مورد توجه قرار گرفته‌است.

  از آمار در سراشیبی ازدواج تا طلاق بدون عقب‌نشینی

آمار‌های رسمی نشان می‌دهد که تعداد ازدواج‌های ثبت‌شده در کشور طی سال‌های اخیر روندی کاهشی داشته است. این کاهش تنها به معنای ثبت نشدن چند صد هزار واقعه ازدواج کمتر نیست؛ هر ازدواجی که شکل نمی‌گیرد یا به سال‌های بعد موکول می‌شود، بخشی از فرصت زمانی تشکیل خانواده و فرزندآوری را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ به‌ویژه در شرایطی که سن ازدواج افزایش پیدا کرده‌است.

از سوی دیگر داده‌های رسمی نشان می‌دهد شاخص میزان طلاق در میان جمعیت متأهل نیز تغییر چندانی نشان نمی‌دهد و در محدوده‌ای نسبتاً ثابت در نوسان بوده است.

درواقع یک بررسی متوالی در بازه زمانی سال‌های ۱۳۹۶ الی ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که تعداد واقعه ازدواج ثبت شده از حدود ۶۱۲ هزار ازدواج در سال ۱۳۹۶ به حدود ۴۳۲ هزار ازدواج در سال ۱۴۰۴ کاهش یافته‌است.

همچنین با بررسی آمار سالیانه طلاق در همین بازه، اگرچه ممکن است گفته شود؛ چون تعداد طلاق در برخی سال‌های اخیر کاهش یافته، بنابراین مسئله طلاق نیز در حال حل شدن است. اما داده «میزان طلاق متأهلین» تصویر متفاوت‌تری ارائه می‌دهد.

در سال‌های مورد بررسی، میزان طلاق متأهلین عمدتاً در محدوده حدود ۸ تا ۸.۵ طلاق به ازای هر هزار فرد متأهل باقی مانده است و این یعنی شاخص میزان طلاق متاهلین نشان می‌دهد که وقوع طلاق نسبت به جمعیتی که در معرض آن قرار دارند، کاهش چشمگیر و مستمری را تجربه نکرده است؛ بنابراین در عین حال که شاهد کاهش شکل گیری خانواده در جامعه هستیم، میزان پایداری خانواده‌ها بهبود پیدا نکرده است و در واقع تداوم چنین شرایطی یک هشدار جدی برای جامعه به دنبال خواهد داشت؛ هشداری که عمدتا تا کنون مورد غفلت قرار گرفته است.

    پایان زودهنگام یک خانواده یعنی حذف یک فرصت جمعیتی

پرداختن به این موضوع که صرفا آمار طلاق ثابت مانده کافی نیست بلکه توجه به این مورد که طلاق‌ها عمدتا در چه مرحله‌ای از چرخه‌ی زندگی رخ می‌دهند؛ بخشی از مسیر جمعیت شناختی است که باید مورد توجه قرار بگیرد.

با بررسی آمار منتشر شده از سازمان ثبت احوال، پنج سال اول زندگی مشترک، عمدتا مهم‌ترین دوره تمرکز طلاق در ایران است و این یعنی بخش بزرگی از طلاق‌ها، نه پس از دهه‌ها زندگی مشترک، بلکه زمانی اتفاق می‌افتد که خانواده هنوز در مرحله تثبیت قرار داد و در بازه زمانی که پیش‌تر به آن اشاره شد؛ حدود یک‌سوم تا بیش از ۴۰ درصد کل طلاق‌ها در پنج سال نخست زندگی مشترک متمرکز بوده‌اند.

سال‌های نخست زندگی مشترک، برای بسیاری از زوج‌ها تنها دوره سازگاری و تثبیت رابطه نیست؛ این دوره معمولاً با تصمیم‌گیری درباره مسکن، اشتغال، وضعیت اقتصادی و در نهایت تولد فرزند اول همراه است. پس از آن نیز تصمیم برای فرزند دوم و ادامه مسیر خانواده شکل می‌گیرد؛ بنابراین وقتی بخشی از خانواده‌ها در همین سال‌های ابتدایی از هم می‌پاشند، مسئله فقط پایان یک رابطه زناشویی نیست؛ بلکه ممکن است یک مسیر بالقوه برای تشکیل خانواده و فرزندآوری نیز ناتمام بماند

بنابراین پنج سال اول زندگی مشترک از منظر جمعیت‌شناسی، یکی از مهم‌ترین دوره‌های ورود خانواده به مرحله فرزندآوری نیز محسوب می‌شود و تمرکز قابل توجه طلاق در دوره‌ای که خانواده معمولاً در آستانه یا ابتدای فرزندآوری قرار دارد، ضرورت بررسی اثر طلاق بر مسیر فرزندآوری را دوچندان می‌کند.

افزون برآن امکان بازگشت به زندگی مشترک برای همه افراد یکسان نیست؛ سن، جنسیت، شرایط اقتصادی، وجود فرزند و عوامل اجتماعی می‌توانند بر احتمال ازدواج مجدد اثر بگذارند. در نتیجه، طلاق برای برخی افراد ممکن است تنها پایان یک ازدواج باشد، اما برای بخشی دیگر می‌تواند به خروجی طولانی‌مدت از چرخه تشکیل خانواده تبدیل شود

البته توجه به این نکته نیز ضروری است که طلاق در ایران یک نقطه تمرکز جدی در سال‌های نخست زندگی دارد؛ اما به این دوره محدود نمی‌شود و بخشی از جدایی‌ها، پس از سال‌ها زندگی مشترک رخ می‌دهد که پرداختن به عوامل موثر بر این رویداد‌ها نیز حائز اهمیت است.

  پیشگیری از طلاق؛ حلقه مغفول سیاست‌های جمعیتی

مسئله جمعیت را نباید صرفا از نقطه تولد فرزند دنبال کرد. پیش از سیاست‌گذاری برای افزایش موالید، باید به این پرسش پاسخ داد که برای تشکیل، تداوم و تثبیت خانواده چه برنامه‌ای وجود دارد و براین اساس سیاست جمعیتی ناگزیر باید از حمایت پس از تولد فرزند فراتر رفته و به پیشگیری از فروپاشی خانواده‌ها نیز توجه ویژه کند.

در وهله نخست، تغییر رویکرد از مداخله پس از بحران، به پیشگیری پیش از طلاق باید صورت بگیرد و مشاوره‌های پیش از ازدواج نباید به فرآیندی صوری محدود شود؛ زوج‌های جوان باید در سال‌های نخست زندگی نیز به خدمات در دسترس و کم‌هزینه مشاوره، آموزش مهارت حل تعارض و حمایت روانی و اجتماعی دسترسی داشته باشند.

افزون برآن تثبیت اقتصادی خانواده باید بخشی از سیاست کاهش طلاق باشد. مسکن، اشتغال پایدار، امنیت درآمدی و هزینه‌های سنگین آغاز زندگی، تنها مسائل اقتصادی نیستند؛ چراکه فشار‌های ناشی از آنها می‌تواند توان خانواده برای عبور از بحران‌های سال‌های نخست را کاهش دهد و احتمال فروپاشی خانواده‌ها را تحت الشعاع قرار دهد؛ و در نهایت لازم است میان سیاست ازدواج، سیاست خانواده و سیاست جمعیت پیوندی واقعی ایجاد شود؛ چراکه نمی‌توان از زوج‌ها انتظار فرزندآوری داشت، اما نسبت به پایداری زندگی مشترک، تأخیر در فرزندآوری و احتمال فروپاشی خانواده بی‌تفاوت بود.