سه داروخانه را گشته بود. نسخه هنوز توی دستش مچاله بود و هر بار فقط یک جمله میشنید: «نداریم». میگفت دو سال طول کشیده تا بالاخره با همین قرصها بتواند دوباره سرِ کار برگردد، با آدمها حرف بزند و شبها بخوابد. حالا اما چند هفته است دارویش پیدا نمیشود و دوباره همان بیخوابیها، اضطرابها و فکرهای تیره برگشتهاند.چند متر آنطرفتر، مرد میانسالی پشت تلفن به کسی توضیح میداد که آمپول پسرش را هنوز پیدا نکرده است. میگفت اگر این دارو چند هفته نرسد، احتمال دارد دوباره حالش بد شود و بستریاش کنند. آخرِ تماس گفت: «کاش یکی بفهمه اینا داروی معمولی نیستن، زندگی آدمهاست».
به گزارش تابناک به نقل از فارس؛ انجمن روانپزشکان ایران بهتازگی در نامهای، فهرستی از داروهایی را منتشر کرده که یا کمیاب شدهاند یا بیماران برای تهیهشان با مشکل جدی روبهرو هستند؛ داروهایی مثل «کلوزاپین»، «لاموتریژن»، «دونپزیل»، «کلونیدین»، «کلونازپام». داروهایی که برای خیلیها فقط اسم چند قرص و آمپول هستند، اما برای یک بیمار مبتلا به آسیبهای روحی و روانی میتوانند تفاوت میان ثبات و فروپاشی باشند. حالا نگرانی اصلی فقط کمبود چند قلم دارو نیست؛ نگرانی این است که اگر این وضعیت ادامه پیدا کند، تعداد بیشتری از بیماران از چرخه درمان خارج میشوند؛ بیمارانی که شاید سالها طول کشیده تا دوباره بتوانند کار کنند، درس بخوانند، در خانواده بمانند و زندگی روزمرهشان را از نو بسازند.
بحران خاموش در داروخانهها
وحید شریعت، رئیس انجمن روانپزشکی ایران با بیان اینکه بازار دارویی کشور در سالهای اخیر از ثبات کافی برخوردار نبوده و متأسفانه در مقاطع مختلف، کمبود برخی داروها بهصورت مقطعی در بازار مشاهده میشد، به ما میگوید: معمولاً پس از بروز این کمبودها، مدتی زمان لازم بود تا با برنامهریزی و تأمین دوباره، شرایط تا حدی به حالت عادی بازگردد. با این حال، به نظر میرسد مدیریت بازار دارو در سالهای اخیر بهگونهای نبوده که بتواند بهصورت کامل نیازهای اصلی بازار را پوشش دهد و همین مسئله موجب تداوم برخی کمبودها شده است. اتفاقی که در ماههای اخیر رخ داده و شرایط را متفاوت کرده، تشدید این وضعیت است. تعداد اقلام دارویی که با کمبود مواجه شدهاند، نسبت به گذشته افزایش قابل توجهی داشته و برخی داروهایی که پیشتر فقط بهسختی …
