بازار مسکن را نمیتوان فقط با یک واژه توضیح داد: «تورم». اینکه هر افزایش قیمت مسکن و اجارهبها را به تورم عمومی کشور گره بزنیم، شاید سادهترین تحلیل ممکن باشد، اما واقعیت بازار مسکن پیچیدهتر از این است. وقتی عرضه مسکن متناسب با تقاضا رشد نمیکند، نتیجه روشن است؛ کمبود، قیمت را بالا میکشد و مستأجر و متقاضی مسکن، هزینه سوءمدیریت را میپردازد.
سالانه صدها هزار خانوار جدید به بازار تقاضای مسکن اضافه میشوند، اما در مقابل، تولید و عرضه مسکن با این نیاز حرکت نکرده است. قانون جهش تولید مسکن و مواد مختلف برنامه هفتم نیز دقیقاً از همین خلأ حکایت دارد؛ قوانینی که برای افزایش عرضه تصویب شدند، اما بخش مهمی از آنها هنوز در مرحله اجرا با کندی و بیتوجهی مواجهاند.
نمونه روشن این وضعیت، ظرفیت گسترده بافتهای فرسوده است. هزاران هکتار از این بافتها از زیرساختهای آب، برق، گاز و سایر خدمات برخوردارند و میتوانند به یکی از مسیرهای جدی تأمین مسکن تبدیل شوند. با این حال، وقتی اجرای پروژهها به بهانه نبود زیرساخت یا همکاری …
