
در تازهترین نشست خبری مدیرعامل سازمان بیمه سلامت ایران، تابناک با طرح پرسشی صریح ، مرز میان گزارشهای اداری و زیستِ عینیِ بیماران را به چالش کشید. پرسشی که در آن، بهجای اعداد و نمودارها، «دردِ لمسشده» مردم در مواجهه با بیمهنامههای رنگی، محور نقد قرار گرفت. به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، خبرنگار ما خطاب به دکتر ناصحی گفت: «شما در دوره سه رئیسجمهور مدیریت بیمه سلامت را بر عهده داشتهاید. با وجود تمام آمارها، آیا میتوانید ادعا کنید که زیستِ روزمرهٔ مردم، در این سالها، تفاوتی ملموس حس کرده است؟ از گسترش دیابت تا هزینههای سنگین پرتودرمانی و کاستیها، همه را میدانیم. اما مردم از مسئولان، سخنرانی نمیخواهند؛ آنها تدبیر میخواهند برای درمانِ دردِ خود، نه تکرارِ آن دردهای ناگوار و تازه کردن دردها.» دکتر محمد مهدی ناصحی در پاسخ، با تأکید بر آگاهی رسانهای مخاطب، کوشید روایت خود را از موفقیتهای بیمه در بخش دولتی ترسیم کند. او با اشاره به نمونههایی چون پیوند اعضا در بیمارستانهای شریعتی و صدرای بوعلی شیراز، و نیز درمان رایگان بیماران سرطانی در مراکز دولتی، مدعی شد که «لمسِ بیمه» برای مردم، امری عینی و روزمره است. به گفتهٔ وی، نمونهٔ بارز این ادعا، روستایی است که با هزینهای بالغ بر دویست میلیون تومان، نهایتاً کمتر از چهار میلیون تومان پرداخت میکند. با این حال، آنچه در پاسخِ مدیرعامل سازمان بیمه سلامت، قابل تأمل مینماید، تغییرِ جهتِ نقد از ساختارهای عمومی به سمت نظام خصوصی است. ناصحی با پذیرشِ ضمنیِ نارضایتیها، عمدهٔ انتقادات را معطوف به بخش خصوصی کرد و گفت: «در بخش خصوصی، تعرفهٔ دولتی مبنای محاسبه است، اما اختلاف آن تا پنج برابر میرسد و مابقی از جیبِ مردم پرداخت میشود. در آنجاست که ناکارآمدیِ بیمه لمس میشود، اما در بخش دولتی، چنین نیست.» او همچنین به کمبود منابع …








